अत्या᳚सो॒ न ये म॒रुत॒ः स्वञ्चो᳚ यक्ष॒दृशो॒ न शु॒भय᳚न्त॒ मर्या᳚ः ।
ते ह᳚र्म्ये॒ष्ठाः शिश᳚वो॒ न शु॒भ्रा व॒त्सासो॒ न प्र᳚क्री॒ळिनः᳚ पयो॒धाः ॥
ते ह᳚र्म्ये॒ष्ठाः शिश᳚वो॒ न शु॒भ्रा व॒त्सासो॒ न प्र᳚क्री॒ळिनः᳚ पयो॒धाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अत्या᳚सः । न । ये । म॒रुतः᳚ । सु॒॑अञ्चः᳚ । य॒क्ष॒॑दृशः᳚ । न । शु॒भय᳚न्त । मर्याः᳚ ।
ते । ह॒र्म्ये॒॑स्थाः । शिश᳚वः । न । शु॒भ्राः । व॒त्सासः᳚ । न । प्र॒॑क्री॒ळिनः᳚ । प॒यः॒॑धाः ॥
ते । ह॒र्म्ये॒॑स्थाः । शिश᳚वः । न । शु॒भ्राः । व॒त्सासः᳚ । न । प्र॒॑क्री॒ळिनः᳚ । प॒यः॒॑धाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अत्यासोन अत्याः सततगामिनोश्वाइव स्वंचः सुष्ठु गच्छन्तो ये मरुतः यक्षदृशोन मर्याः यक्षस्योत्सवस्य द्रष्टारोमनुष्याइव शुभयन्त शोभन्ते हर्म्येष्ठाः हर्म्येस्थिताः शिशवोन कुमाराइव शुभ्राः शोभमाना वत्सासोन वत्साइव प्रक्रीळिनः प्रक्रीडिनः प्रकर्षेण क्रीडमानाः ते मरुतः पयोधाः पयसउदकस्य धारयितारोदातारोवा भवन्ति ॥ १६ ॥