सं यद्धन᳚न्त म॒न्युभि॒र्जना᳚स॒ः शूरा᳚ य॒ह्वीष्वोष᳚धीषु वि॒क्षु ।
अध᳚ स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रा॒तारो᳚ भूत॒ पृत᳚नास्व॒र्यः ॥
अध᳚ स्मा नो मरुतो रुद्रियासस्त्रा॒तारो᳚ भूत॒ पृत᳚नास्व॒र्यः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सम् । यत् । हन᳚न्त । म॒न्यु॑भिः᳚ । जना᳚सः । शूराः᳚ । य॒ह्वीषु᳚ । ओष᳚धीषु । वि॒क्षु ।
अध᳚ । स्म॒ । नः॒ । म॒रु॒तः॒ । रु॒द्रि॒या॒सः॒ । त्रा॒तारः᳚ । भू॒त॒ । पृत᳚नासु । अ॒र्यः ॥
अध᳚ । स्म॒ । नः॒ । म॒रु॒तः॒ । रु॒द्रि॒या॒सः॒ । त्रा॒तारः᳚ । भू॒त॒ । पृत᳚नासु । अ॒र्यः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यद्यदा शूराविक्रान्ताः जनासोजनाः यह्वीषु महतीषु ओषधीषु विक्षु प्रजासु च जेतव्यासु मन्युभिः कोपैः अभिमानैर्वा संहनन्त संगच्छ- न्ते अध तदानीं हे रुद्रियासोरुद्रपुत्रा हेमरुतः यूयं प्रुतनासु यद्धेषु अर्यः अरेः शत्रोः सकाशात् नोस्माकं त्रातारो भूत रक्षकाभवत । स्मेति- पूरणः ॥ २२ ॥