अद᳚ब्ध इन्दो पवसे म॒दिन्त᳚म आ॒त्मेन्द्र᳚स्य भवसि धा॒सिरु᳚त्त॒मः ।
अ॒भि स्व᳚रन्ति ब॒हवो᳚ मनी॒षिणो॒ राजा᳚नम॒स्य भुव᳚नस्य निंसते ॥
अ॒भि स्व᳚रन्ति ब॒हवो᳚ मनी॒षिणो॒ राजा᳚नम॒स्य भुव᳚नस्य निंसते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अद᳚ब्धः । इ॒न्दो॒ इति᳚ । प॒व॒से॒ । म॒दिन्॑त᳚मः । आ॒त्मा । इन्द्र᳚स्य । भ॒व॒सि॒ । धा॒सिः । उ॒त्॑त॒मः ।
अ॒भि । स्व॒र॒न्ति॒ । ब॒हवः᳚ । म॒नी॒षिणः᳚ । राजा᳚नम् । अ॒स्य । भुव᳚नस्य । निं॒स॒ते॒ ॥
अ॒भि । स्व॒र॒न्ति॒ । ब॒हवः᳚ । म॒नी॒षिणः᳚ । राजा᳚नम् । अ॒स्य । भुव᳚नस्य । निं॒स॒ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्दो क्लिद्यमानसोम अदब्धः अहिंसितोमदिन्तमोमादयितृतमस्त्वं पवसे पूयसे आत्मास्वयमेव उत्तमस्त्वं इन्द्रस्यधासिः अन्नंभवसि अस्यभुवनस्यराजानंसोमं बहवोमनी- षिणः स्तोतारोभिस्वरंति अभिष्टुवन्ति निंसते गच्छन्तिवा ॥ ३ ॥