त्वं स᳚मु॒द्रो अ᳚सि विश्व॒वित्क᳚वे॒ तवे॒माः पञ्च᳚ प्र॒दिशो॒ विध᳚र्मणि ।
त्वं द्यां च᳚ पृथि॒वीं चाति᳚ जभ्रिषे॒ तव॒ ज्योतीं᳚षि पवमान॒ सूर्य᳚ः ॥
त्वं द्यां च᳚ पृथि॒वीं चाति᳚ जभ्रिषे॒ तव॒ ज्योतीं᳚षि पवमान॒ सूर्य᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । स॒मु॒द्रः । अ॒सि॒ । वि॒श्व॒॑वित् । क॒वे॒ । तव᳚ । इ॒माः । पञ्च᳚ । प्र॒॑दिशः᳚ । वि॑ध᳚र्मणि ।
त्वम् । द्याम् । च॒ । पृ॒थि॒वीम् । च॒ । अति᳚ । ज॒भ्रि॒षे॒ । तव᳚ । ज्योतीं᳚षि । प॒व॒मा॒न॒ । सूर्यः᳚ ॥
त्वम् । द्याम् । च॒ । पृ॒थि॒वीम् । च॒ । अति᳚ । ज॒भ्रि॒षे॒ । तव᳚ । ज्योतीं᳚षि । प॒व॒मा॒न॒ । सूर्यः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे कवे क्रान्तप्रज्ञ त्वं यस्मात्समुद्रः वर्षसाधनोपां अतोविशविदसि । यद्वा समुद्रोद्रवा- त्मकोसि विशविच्चासि । किंच तव विधर्मणि विधारणे इमाः पंचप्रदिशः प्रकृष्टादिशोभ- वन्तीतिशॆषः । त्वं द्यांच दिवं च पृथिवींच अतिजभ्रिषे बिभर्षि । हे पवमान सूर्योदेवस्त- वज्योतींषि आप्याययति ॥ २९ ॥