त्वं नृ॒चक्षा᳚ असि सोम वि॒श्वत॒ः पव᳚मान वृषभ॒ ता वि धा᳚वसि ।
स नः᳚ पवस्व॒ वसु᳚म॒द्धिर᳚ण्यवद्व॒यं स्या᳚म॒ भुव᳚नेषु जी॒वसे᳚ ॥
स नः᳚ पवस्व॒ वसु᳚म॒द्धिर᳚ण्यवद्व॒यं स्या᳚म॒ भुव᳚नेषु जी॒वसे᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । नृ॒॑चक्षाः᳚ । अ॒सि॒ । सो॒म॒ । वि॒श्वतः᳚ । पव᳚मान । वृ॒ष॒भ॒ । ता । वि । धा॒व॒सि॒ ।
सः । नः॒ । प॒व॒स्व॒ । वसु᳚॑मत् । हिर᳚ण्य॑वत् । व॒यम् । स्या॒म॒ । भुव᳚नेषु । जी॒वसे᳚ ॥
सः । नः॒ । प॒व॒स्व॒ । वसु᳚॑मत् । हिर᳚ण्य॑वत् । व॒यम् । स्या॒म॒ । भुव᳚नेषु । जी॒वसे᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे सोम त्वं विश्वतः सर्वतः भुवनेषु नृचक्षाः नृणांद्रष्टा असि भवसि । हे पवमा- न वृषभ अपांवर्षक ताअपोविधावसि विविधंगच्छसि सत्वं नोस्माकं पवस्व क्षर । किं वसुमत् बहुभिर्वसुभिर्वासकैर्गवादिद्रव्यैर्युक्तं तथा हिरण्यवत् बहुभिहिंरण्यैर्युक्तं धनं वयंच वसुभिर्हिंरण्यैर्युक्ताः भुवनेषु लोकेषु जीवसे जीवितुं प्रभवः स्याम भवेम ॥ १३९ ॥