अत्यो॒ न हि᳚या॒नो अ॒भि वाज᳚मर्ष स्व॒र्वित्कोशं᳚ दि॒वो अद्रि᳚मातरम् ।
वृषा᳚ प॒वित्रे॒ अधि॒ सानो᳚ अ॒व्यये॒ सोमः᳚ पुना॒न इ᳚न्द्रि॒याय॒ धाय᳚से ॥
वृषा᳚ प॒वित्रे॒ अधि॒ सानो᳚ अ॒व्यये॒ सोमः᳚ पुना॒न इ᳚न्द्रि॒याय॒ धाय᳚से ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अत्यः᳚ । न । हि॒या॒नः । अ॒भि । वाज᳚म् । अ॒र्ष॒ । स्वः॒॑वित् । कोश᳚म् । दि॒वः । अद्रि᳚॑मातरम् ।
वृषा᳚ । प॒वित्रे᳚ । अधि᳚ । सानौ᳚ । अ॒व्यये᳚ । सोमः᳚ । पु॒ना॒नः । इ॒न्द्रि॒याय᳚ । धाय᳚से ॥
वृषा᳚ । प॒वित्रे᳚ । अधि᳚ । सानौ᳚ । अ॒व्यये᳚ । सोमः᳚ । पु॒ना॒नः । इ॒न्द्रि॒याय᳚ । धाय᳚से ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अत्योन अश्वइव हियानःप्रेर्यमाणोवाजं संग्रामं अभ्यर्ष अभिगच्छ । तथा स्वर्वित् सर्व- वित् कोशं द्रोणकलशं दिवोद्युलोकात् अद्रिमातरं अद्रिर्मेघः तेनतज्जन्यमुदकंलक्ष्यते तस्य निर्मातारमभ्यर्ष । अथप्रत्यक्षकृतः वृषा वर्षकः सोमः अव्यये अविमये पवित्रे दशापवित्रे अधिसानौ अधीतिसप्तम्यर्थानुवादी समुच्छ्रिते तस्मिन् पुनानः पूयमानोभवति । किमर्थं धायसे धारकाय इन्द्रियाय तदर्थम् ॥ ३ ॥