इष॒मूर्जं᳚ पवमाना॒भ्य᳚र्षसि श्ये॒नो न वंसु᳚ क॒लशे᳚षु सीदसि ।
इन्द्रा᳚य॒ मद्वा॒ मद्यो॒ मदः᳚ सु॒तो दि॒वो वि᳚ष्ट॒म्भ उ᳚प॒मो वि᳚चक्ष॒णः ॥
इन्द्रा᳚य॒ मद्वा॒ मद्यो॒ मदः᳚ सु॒तो दि॒वो वि᳚ष्ट॒म्भ उ᳚प॒मो वि᳚चक्ष॒णः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इष᳚म् । ऊर्ज᳚म् । प॒व॒मा॒न॒ । अ॒भि । अ॒र्ष॒सि॒ । श्ये॒नः । न । वंसु᳚ । क॒लशे᳚षु । सी॒द॒सि॒ ।
इन्द्रा᳚य । मद्वा᳚ । मद्यः᳚ । मदः᳚ । सु॒तः । दि॒वः । वि॒ष्ट॒म्भः । उ॒प॒॑मः । वि॒॑च॒क्ष॒णः ॥
इन्द्रा᳚य । मद्वा᳚ । मद्यः᳚ । मदः᳚ । सु॒तः । दि॒वः । वि॒ष्ट॒म्भः । उ॒प॒॑मः । वि॒॑च॒क्ष॒णः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे पवमान पूयमानसोम इषमन्नं ऊर्जं बलंचाभ्यर्षसि । श्योनोन श्योनइव वंसु वननी- येषु कुलायेषु कलशेषु सीदसि निषण्णोभवसि । अथपरोक्षकृतः । इन्द्राय मद्वा मदकरो- मद्योमदहेतुः मदोरसः सुतोभिषुतः । कीदृशः दिवोद्युलोकस्योपमः उपमीयमानोविष्टंभो- विशॆषेणस्तंभयिता स्थूणा यथागृहं तथा तद्वत् विचक्षणोविद्रष्टा । स्थूणेवजनाँउपमिदि- त्युक्तं ॥ ३५ ॥