स॒प्त स्वसा᳚रो अ॒भि मा॒तर॒ः शिशुं॒ नवं᳚ जज्ञा॒नं जेन्यं᳚ विप॒श्चित᳚म् ।
अ॒पां ग᳚न्ध॒र्वं दि॒व्यं नृ॒चक्ष᳚सं॒ सोमं॒ विश्व᳚स्य॒ भुव᳚नस्य रा॒जसे᳚ ॥
अ॒पां ग᳚न्ध॒र्वं दि॒व्यं नृ॒चक्ष᳚सं॒ सोमं॒ विश्व᳚स्य॒ भुव᳚नस्य रा॒जसे᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
स॒प्त । स्वसा᳚रः । अ॒भि । मा॒तरः᳚ । शिशु᳚म् । नव᳚म् । ज॒ज्ञा॒नम् । जेन्य᳚म् । वि॒पः॒॑चित᳚म् ।
अ॒पाम् । ग॒न्ध॒र्वम् । दि॒व्यम् । नृ॒॑चक्ष᳚सम् । सोम᳚म् । विश्व᳚स्य । भुव᳚नस्य । रा॒जसे᳚ ॥
अ॒पाम् । ग॒न्ध॒र्वम् । दि॒व्यम् । नृ॒॑चक्ष᳚सम् । सोम᳚म् । विश्व᳚स्य । भुव᳚नस्य । रा॒जसे᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सप्त सर्पणस्वभावाः सप्तसंख्याकावा स्वसारः मातरो मातृस्थानीया गंगायमुनाद्याः शिशुं शिशुस्थानीयं अभिगच्छन्तीतिशॆषः । स्वकीयैः पयोभिराच्छादयन्तीतिशॆषः । कीदृशं शिशुं नवं जज्ञानं जायमानं जेन्यं जयशीलंविपश्चितं विद्वांसं अपांजनकं तेषांमध्ये वर्तमानं वा गंधर्वं उदकस्यधातारं दिव्यं दिविभवं नृचक्षसं नृणांद्रष्टारंसोमं अभिगच्छन्ति किमर्थं विश्वस्य भुवनस्य राजसे विराजनार्थं ॥ ३६ ॥