ओ सुष्टु᳚त इन्द्र याह्य॒र्वाङुप॒ ब्रह्मा᳚णि मा॒न्यस्य᳚ का॒रोः ।
वि॒द्याम॒ वस्तो॒रव᳚सा गृ॒णन्तो᳚ वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं᳚ जी॒रदा᳚नुम् ॥
वि॒द्याम॒ वस्तो॒रव᳚सा गृ॒णन्तो᳚ वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं᳚ जी॒रदा᳚नुम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ओ इति᳚ । सु॑स्तु᳚तः । इ॒न्द्र॒ । या॒हि॒ । अ॒र्वाङ् । उप᳚ । ब्रह्मा᳚णि । मा॒न्यस्य᳚ । का॒रोः ।
वि॒द्याम᳚ । वस्तोः᳚ । अव᳚सा । गृ॒णन्तः᳚ । वि॒द्याम᳚ । इ॒षम् । वृ॒जन᳚म् । जी॒र॑दा᳚नुम् ॥
वि॒द्याम᳚ । वस्तोः᳚ । अव᳚सा । गृ॒णन्तः᳚ । वि॒द्याम᳚ । इ॒षम् । वृ॒जन᳚म् । जी॒र॑दा᳚नुम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेइन्द्र सुष्टुतः अस्माभिः सम्यक् स्तुतःसन् अर्वाङ् अस्मदभिमुखमायाहि आगच्छैव माविलंबय किमुद्दिश्यमान्यस्यमाननीयस्यकारोः स्तोतुः होतुः कर्तुर्यजमानस्यवाब्रह्माणिमन्त्रान् उपउपलक्ष्य- गृणन्तः स्तुवन्तः अभिमतंशब्दयन्तोवावयं अवसात्वद्रक्षणेनरक्षिताः सन्तोवस्तोर्वस्तुंसुखेनसंस्थातुं अहनिवा सर्वेष्वहस्सुअन्नादिकंविद्याम लभेमहि विद्यामेत्यादिव्याख्यातम् ॥ ५ ॥
यद्धस्येतिपञ्चर्चंचतुर्दशंसूक्तं आगस्त्यमैन्द्रंत्रैष्टुभं यद्धस्येत्यनुक्रमणिका विशेषविनियोगः पूर्ववत् ।