प्रथमं मण्डलम् - सूक्तम् 106

7 ऋचः

ऋषिः: कुत्स आंगिरसः देवता: विश्वेदेवाः छन्दः: जगती

सूक्तम् 1.106 - सम्पूर्णम्

1 / 7
ऋक्: 1.106.1
0:00 0:00
▶ सर्वाणि ऋक्कानि (7)
1.106.1
इन्द्रं᳚ मि॒त्रं वरु᳚णम॒ग्निमू॒तये॒ मारु᳚तं॒ शर्धो॒ अदि᳚तिं हवामहे ।
रथं॒ न दु॒र्गाद्व᳚सवः सुदानवो॒ विश्व᳚स्मान्नो॒ अंह᳚सो॒ निष्पि᳚पर्तन ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्र᳚म् । मि॒त्रम् । वरु᳚णम् । अ॒ग्निम् । ऊ॒तये᳚ । मारु᳚तम् । शर्धः᳚ । अदि᳚तिम् । ह॒वा॒म॒हे॒ ।
रथ᳚म् । न । दुः॒॑गात् । व॒स॒वः॒ । सु॒॑दा॒नवः॒ । विश्व᳚स्मात् । नः॒ । अंह᳚सः । निः । पि॒प॒र्त॒न॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

षोडशेऽनुवाके सप्तदशसूक्तानि । ततेंद्रमिति सप्तर्चं प्रथमं सूक्तम् । अत्रानुक्रम्यते । इंद्रं मित्रं सप्त त्रिष्टुबंतमिति । अनुवर्तमानत्वात्कुत्स ऋषिः । त्रितस्तु वाऽविशिष्टत्वात्तत्रैव विकल्पितो नानुवर्तते । अंत्या त्रिष्टुप् । शिष्टास्त्रिष्टुबंत परिभाषया जगत्यः । विश्वे देवा देवतेत्युक्तम् । विनियोगो लैंगिकः ॥

ऊतये रक्षणाय वयमिंद्रादीन्मारुतं शर्धो मरुत्समूहरूपं बलं च हवामहे । आह्वयामहे । वसवो निवासयितारः सुदानवः शोभनदाना इंद्रादयो विश्वस्मात्सर्वस्मादंहसः पापान्नोऽस्मान्निष्पपर्तन । निर्गमय्य पालयत । तत्र दृष्टांतः । रथं न दुर्गात् । गंतुमशक्यान्निम्नोन्नतात्स्थानात्सारथयो यथा रथं पालयंति । तद्वत् । पिपर्तन । पृ इत्येके । लोट तप्तनप्तनथनाश्चेति तस्य तनबादेशः । पित्त्वेन ङित्त्वाभावाद्गुणः । अर्तिपिपर्त्योश्चेत्यभ्यासस्येत्वं ॥ १ ॥

1.106.2
त आ᳚दित्या॒ आ ग᳚ता स॒र्वता᳚तये भू॒त दे᳚वा वृत्र॒तूर्ये᳚षु श॒म्भुवः᳚ ।
रथं॒ न दु॒र्गाद्व᳚सवः सुदानवो॒ विश्व᳚स्मान्नो॒ अंह᳚सो॒ निष्पि᳚पर्तन ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
ते । आ॒दि॒त्याः॒ । आ । ग॒त॒ । स॒र्व॑ता᳚तये । भू॒त । दे॒वाः॒ । वृ॒त्र॒॑तूर्ये᳚षु । श॒म्॑भुवः᳚ ।
रथ᳚म् । न । दुः॒॑गात् । व॒स॒वः॒ । सु॒॑दा॒नवः॒ । विश्व᳚स्मात् । नः॒ । अंह᳚सः । निः । पि॒प॒र्त॒न॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे आदित्या अदितेः पुत्रा देवाः । ते यूयं सर्वतातये सर्वैवीरपुरुषै स्तताय विस्तारिताय युद्धाय । युद्धेऽस्माकं साहाय्यं कर्तुमित्यर्थः । आ गत । आगच्छत । अपि च वृत्रतूर्येषु । संग्रामनामैतत् । संग्रामेषु शंभुवः सुखस्य भावयितारो भूत । भवत ॥ गत । गमेर्लोट बहुलं छंदसीति शपो लुक् ॥ २ ॥

1.106.3
अव᳚न्तु नः पि॒तरः᳚ सुप्रवाच॒ना उ॒त दे॒वी दे॒वपु᳚त्रे ऋता॒वृधा᳚ ।
रथं॒ न दु॒र्गाद्व᳚सवः सुदानवो॒ विश्व᳚स्मान्नो॒ अंह᳚सो॒ निष्पि᳚पर्तन ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
अव᳚न्तु । नः॒ । पि॒तरः᳚ । सु॒॑प्र॒वा॒च॒नाः । उ॒त । दे॒वी इति᳚ । दे॒वपु᳚त्रे॒ इति᳚ दे॒व॑पु᳚त्रे । ऋ॒त॒॑वृधा᳚ ।
रथ᳚म् । न । दुः॒॑गात् । व॒स॒वः॒ । सु॒॑दा॒नवः॒ । विश्व᳚स्मात् । नः॒ । अंह᳚सः । निः । पि॒प॒र्त॒न॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

नोऽस्मान्पितरोऽग्निष्टात्तादयोऽवंतु । रक्षंतु । कीदृशाः । सुप्रवाचनाः । सुखेन प्रवक्तुं स्तोतुं शक्याः । उतापि च देवपुत्रे देवाः सर्वे पुत्रस्थानीया ययोस्ते ऋतावृधा ऋतस्य सत्यस्य यज्ञस्य वा वर्धयित्र्यौ देवी देवनादिगुणयुक्ते द्यावापृथिव्यावस्मान्रक्षताम् । अन्यत्समानं ॥ देवी । वा छंदसीति पूर्वसवर्णदीर्घत्वम् । ऋतावृधा । वृधेरंतर्भावितण्यर्थात् क्विप् । सुपां सुलुगिति विभक्तेराकारः ॥ ३ ॥

1.106.4
नरा॒शंसं᳚ वा॒जिनं᳚ वा॒जय᳚न्नि॒ह क्ष॒यद्वी᳚रं पू॒षणं᳚ सु॒म्नैरी᳚महे ।
रथं॒ न दु॒र्गाद्व᳚सवः सुदानवो॒ विश्व᳚स्मान्नो॒ अंह᳚सो॒ निष्पि᳚पर्तन ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
नरा॒शंस᳚म् । वा॒जिन᳚म् । वा॒जय᳚न् । इ॒ह । क्ष॒यत्॑वी᳚रम् । पू॒षण᳚म् । सु॒म्नैः । ई॒म॒हे॒ ।
रथ᳚म् । न । दुः॒॑गात् । व॒स॒वः॒ । सु॒॑दा॒नवः॒ । विश्व᳚स्मात् । नः॒ । अंह᳚सः । निः । पि॒प॒र्त॒न॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

नराशंसं नरैः शंसनीयं वाजिनमन्नवंतमग्निं वाजयन् उपवाजयन् प्रज्वलयन्निहास्मिन्काले स्तौमीति शेषः । तथा क्षयद्वीरमतिबलिनम् । यस्मिन्सर्वे वीराः क्षीयंते । एवंरूपं पूषणं पोषकं देवं सुम्नैः सुखकरैः स्तोत्रैर्हेतुभूतैरीमहे । याचामहे । अभीष्टं प्रार्थयामहे ॥ नराशंसम् । उभे वनस्पत्यादिष्टिति युगपदुभयपदप्रकृतिस्वरत्वम् । नरशब्द ॠदोरबित्यबंत आद्युदात्तः । निपातनाद्दीर्घः । शंसशब्दो घञांत आद्युदात्तः । वाजयन् । वज व्रज गतौ । अस्माण्णिच् । क्षयद्वीरम् । क्षि क्षये । लटः शतृ । शपि प्राप्ते व्यत्ययेन शः । तस्य छंदस्युभयथेत्यार्धधातुकत्वेन ङित्त्वाभावाद्गुणायादेशौ । आदुपदेशाल्लसार्वधातुकानुदात्तत्वे । विकरणस्वरः । अतो गुण इति परपूर्वत्व एकादेश उदात्तेनेत्येकादेश उदात्तः । क्षयंतो वीरायस्मिन् । बहुव्रीहौ पूर्वपदप्रकृतिस्वरत्वं ॥ ४ ॥

1.106.5
बृह᳚स्पते॒ सद॒मिन्न᳚ः सु॒गं कृ᳚धि॒ शं योर्यत्ते॒ मनु᳚र्हितं॒ तदी᳚महे ।
रथं॒ न दु॒र्गाद्व᳚सवः सुदानवो॒ विश्व᳚स्मान्नो॒ अंह᳚सो॒ निष्पि᳚पर्तन ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
बृह᳚स्पते । सद᳚म् । इत् । नः॒ । सु॒॑गम् । कृ॒धि॒ । शम् । योः । यत् । ते॒ । मनुः᳚॑हितम् । तत् । ई॒म॒हे॒ ।
रथ᳚म् । न । दुः॒॑गात् । व॒स॒वः॒ । सु॒॑दा॒नवः॒ । विश्व᳚स्मात् । नः॒ । अंह᳚सः । निः । पि॒प॒र्त॒न॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

बृहस्पते सदमित् सदैवा नोऽस्माकं सुगम् । सुखनामैतत् । सुखं कृधि । कुरु । अपि च ते तव स्वभूतं शं शमनीयानां रोगाणामुपशमनं योः पृथक्कर्तव्यानां भयानां यावनं पृथक्करणं मनुर्हितं मनुना ब्रह्मणा हितं त्वय्यवस्थापितम् । यद्वा । मनुष्याणामनुकूलम् । एवंविधं शमनं यावनं च यदस्ति तदीमहे । याचामहे ॥ सुगम् । सुष्ठु गम्यतेऽस्मिन्निति सुगम् । सुदुरोरधिकरण इति गमेर्डः । शं योरित्येतत्पदद्वयं यास्केनैवं व्याख्यातम् । शमनं च रोगाणां यावनं च भयानाम् (नि ४-२१) इति । मनुर्हितम् । मनेरौणादिक उसिन्प्रत्ययः । तृतीया कर्मणीति पूर्वपदप्रकृतिस्वरत्वंः ॥ ५ ॥ ।

1.106.6
इन्द्रं॒ कुत्सो᳚ वृत्र॒हणं॒ शची॒पतिं᳚ का॒टे निबा᳚ळ्ह॒ ऋषि᳚रह्वदू॒तये᳚ ।
रथं॒ न दु॒र्गाद्व᳚सवः सुदानवो॒ विश्व᳚स्मान्नो॒ अंह᳚सो॒ निष्पि᳚पर्तन ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्र᳚म् । कुत्सः᳚ । वृ॒त्र॒॑हन᳚म् । शची॒३॒᳚॑पति᳚म् । का॒टे । नि॑बा᳚ळ्हः । ऋषिः᳚ । अ॒ह्व॒त् । ऊ॒तये᳚ ।
रथ᳚म् । न । दुः॒॑गात् । व॒स॒वः॒ । सु॒॑दा॒नवः॒ । विश्व᳚स्मात् । नः॒ । अंह᳚सः । निः । पि॒प॒र्त॒न॒ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

काट इति कूपनाम । तस्मिन्नि बाळ्हो निपातितः कुत्स ऋषिरूतये रक्षणायेंद्रमह्वत् । आह्वयति स्म । कीदृशम् । वृत्रहणं वृत्राणां शत्रूणां हंतारम् । शचीपतिम् । शचीति कर्मनाम । सर्वेषां कर्मणां पालयितारम् । यद्वा । शच्या देव्या भर्तारं ॥ शचीपतिम् । वनस्पत्यादिषु पाठादुभयपदप्रकृतिस्वरत्वम् । शचीशब्दः शार्ङ्गरवादिङीनंत आद्युदात्तः । निबाळ्हः । बाहृ प्रयत्ने । नीत्युपसर्गवशात्पतने वर्तते । निष्ठाया मनित्यमागमशासनमितीडभावः । ढत्वधत्वादीनि । यद्वा । क्षुब्धस्वांतेत्यादौ (पा ७-२-१८) भृशार्थ इडभावो निपात्यते । आत्र च वाढशब्दो भृशत्वोपेते पतने सामार्थ्याद्वर्तते । गतिरनंतर इति गतेः प्रकृतिस्वरत्वम् । आह्वन् । लिपिसिच्विह्वश्व (पा ३-१-५३) इति लुङि च्लेरङादेशः । अतो लोप इट चेत्याकारलोपः ॥ ६ ॥

1.106.7
दे॒वैर्नो᳚ दे॒व्यदि᳚ति॒र्नि पा᳚तु दे॒वस्त्रा॒ता त्रा᳚यता॒मप्र᳚युच्छन् ।
तन्नो᳚ मि॒त्रो वरु᳚णो मामहन्ता॒मदि᳚ति॒ः सिन्धु᳚ः पृथि॒वी उ॒त द्यौः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
दे॒वैः । नः॒ । दे॒वी । अदि᳚तिः । नि । पा॒तु॒ । दे॒वः । त्रा॒ता । त्रा॒य॒ता॒म् । अप्र᳚॑युच्छन् ।
तत् । नः॒ । मि॒त्रः । वरु᳚णः । म॒म॒ह॒न्ता॒म् । अदि᳚तिः । सिन्धुः᳚ । पृ॒थि॒वी । उ॒त । द्यौः ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

देवी दानादिगुणयुक्तादितिरखंडनीयादीना वा देवमाता देवैर्दानादिगुणयुक्तैः स्वकीयैः पुत्रैः सह नोऽस्मान्नि पातु । नितरां रक्षतु । देवो दीप्यमानस्त्राता सर्वेषां रक्षकः सविताप्रयुच्छन् अप्रमाद्यन् अस्मद्रक्षणे जागरूकः सन् त्रायताम् । अस्मान्पालयतु । यदनेन सूक्तेनास्माभिः प्रार्थितं नोऽस्मदीयं तन्मित्रादयः षड्डेवता ममहंताम् । पूजयंतु ॥ त्रायताम् । त्रैङ् पालने । भौवादिकः । अप्रयुच्छन् । युच्छ प्रमादे । अस्माल्लटः शतृ । नञ्समासेऽव्यय पूर्वपदप्रकृतिस्वरत्वं ॥ ७ ॥