प्रथमं मण्डलम् - सूक्तम् 177

अयमिन्द्रः चर्षणिप्राः चर्षणयोमनुष्याः तेषांधनादिना प्रीणयिता जनानां सर्वेषां वृषभः कामानांवर्षिता तथाकृष्टिनां मनुष्यनामैतत् मनुष्याणांराजास्वामीपुरुहूतः बहुभिराहूतईदृ- शइन्द्रोस्मानाजानात्वाच्छतुवा उत्तरार्धःपरोक्षवादः हेइन्द्र स्तुतोस्माभिः श्रवस्यन् हविर्ल- क्षणान्नमिच्छन् अवसाअस्मद्रक्षणेनतर्पणेनवायुक्तःसन् मद्रिक् मदभिमुखमञ्चन् वृषणावर्ष कौयुवानौ हरीअश्वौयुक्त्वारथेयोजयित्वा अर्वाङ् अस्मदभिमुकमायाहि आगच्छ ॥ १ ॥

हेइन्द्र तेतवसबन्धिनोवृषणोवर्षकायुवानः वर्षणवन्तोवा वृषभासः श्रॆष्ठाः ब्रह्मयुजः परिवृढे- नमन्त्रेणयुज्यमानाः वृषरथासः वर्षणरथवन्तः तत्रनियुक्ताइत्यर्थः ईदृशाःअत्याः अश्वाः येसन्ति- तानातिष्ठ आश्रय आरोह तेभिस्तैःअर्वाङ् अस्मदभिमुखमायाहि आगच्छ वयंच हेइन्द्र सोमेसुते- सति त्वात्वांहवामहे आह्वयामः ॥ २ ॥

हेइन्द्र त्वंरथमातिष्ठ आश्रय यज्ञगमनार्थं कीदृशंरथं वृषणंवर्षकंकामानां किमर्थमिति चेदुच्यते- तेत्वदर्थंवृषावर्षकः सोमः सुतोभिषुतः तथामधूनिमधुराणिघृतक्षीरादीनिपरिषिक्तापरितः सिक्ता- निसंपादितानि यद्वा मधूनिमधुराः सोमरसाः चमसेषुपूरिताः आगमनप्रकारउच्यते हेवृषभवर्षकेन्द्र वृषभ्यांवर्षकाभ्यांहरिभ्यांयुक्त्वारथंयोजयित्वाक्षितीनांकर्मसुनिवसतांयजमानानामस्माकमनुग्रहाय क्षितीनांवृषभेतिवायोज्यं प्रवतावेगवतारथेनमद्रिक् दभिमुखमञ्चन् मदाभिमुख्येनोपयाहि ॥ ३ ॥

हेइन्द्र अयंयज्ञोदेवयाः देवानगच्छन्नवतितथायंयज्ञोमियेधः मेधः पशुः पशुर्वैमेधइतिहिश्रुतेः । इमाइमानिब्रह्माणिमन्त्राः अयंसुतः सोमः स्तीर्णंबर्हिः आसनायास्तृतादर्भाः एतेपदार्थास्त्वदुचिता- एवंसंपादिताः हेशक्रशकेन्द्र तुपुनः किमित्युक्ते आप्रयाहिप्रकर्षेणशीघ्रमागच्छ आगत्यचनिषद्यबर्हि- ष्युपविश्यपिबसोमं तदर्थं इहास्मिन्देवयजनेहरीअश्वौविमुच वियोजय छान्दसोनुमभावः ॥ ४ ॥

हेइन्द्र सुष्टुतः अस्माभिः सम्यक् स्तुतःसन् अर्वाङ् अस्मदभिमुखमायाहि आगच्छैव माविलंबय किमुद्दिश्यमान्यस्यमाननीयस्यकारोः स्तोतुः होतुः कर्तुर्यजमानस्यवाब्रह्माणिमन्त्रान् उपउपलक्ष्य- गृणन्तः स्तुवन्तः अभिमतंशब्दयन्तोवावयं अवसात्वद्रक्षणेनरक्षिताः सन्तोवस्तोर्वस्तुंसुखेनसंस्थातुं अहनिवा सर्वेष्वहस्सुअन्नादिकंविद्याम लभेमहि विद्यामेत्यादिव्याख्यातम् ॥ ५ ॥

यद्धस्येतिपञ्चर्चंचतुर्दशंसूक्तं आगस्त्यमैन्द्रंत्रैष्टुभं यद्धस्येत्यनुक्रमणिका विशेषविनियोगः पूर्ववत् ।