यजा᳚महे वां म॒हः स॒जोषा᳚ ह॒व्येभि᳚र्मित्रावरुणा॒ नमो᳚भिः ।
घृ॒तैर्घृ᳚तस्नू॒ अध॒ यद्वा᳚म॒स्मे अ᳚ध्व॒र्यवो॒ न धी॒तिभि॒र्भर᳚न्ति ॥
घृ॒तैर्घृ᳚तस्नू॒ अध॒ यद्वा᳚म॒स्मे अ᳚ध्व॒र्यवो॒ न धी॒तिभि॒र्भर᳚न्ति ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यजा᳚महे । वा॒म् । म॒हः । स॒॑जोषाः᳚ । ह॒व्येभिः᳚ । मि॒त्रा॒व॒रु॒णा॒ । नमः᳚॑भिः ।
घृ॒तैः । घृ॒त॒स्नू॒ इति᳚ घृत॑स्नू । अध᳚ । यत् । वा॒म् । अ॒स्मे इति᳚ । अ॒ध्व॒र्यवः᳚ । न । धी॒ति॑भिः᳚ । भर᳚न्ति ॥
घृ॒तैः । घृ॒त॒स्नू॒ इति᳚ घृत॑स्नू । अध᳚ । यत् । वा॒म् । अ॒स्मे इति᳚ । अ॒ध्व॒र्यवः᳚ । न । धी॒ति॑भिः᳚ । भर᳚न्ति ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेघृतस्नू घृतस्यस्रावयितारौ मित्रावरुणौ महोमहान्तौ वां यजामहे पूजयामः यजमानाऋत्विज- श्च कीदृशाः सजोषाः समानप्रीतियुक्ताः केनसाधनेनेतितदुच्यते—हव्येभिः पुरोडाशादिभिः घृतैश्च- नमोभिः नमस्कारोपलक्षितैः अधअपिच यद्यस्मात्कारणात् वांयुवां अस्मेअस्मदीयाध्वर्यवोन अध्व- र्यवोऽपि अत्रनशब्दोप्यर्थे तेपिधीतिभिः स्वकीयैःकर्मभिः भरन्ति पोषयन्ति तस्माद्यजामहे ॥ १ ॥