तुभ्यं॒ हि पू॒र्वपी᳚तये दे॒वा दे॒वाय᳚ येमि॒रे ।
प्र ते᳚ सु॒तासो॒ मधु᳚मन्तो अस्थिर॒न्मदा᳚य॒ क्रत्वे᳚ अस्थिरन् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तुभ्य᳚म् । हि । पू॒र्व॑पी᳚तये । दे॒वाः । दे॒वाय᳚ । ये॒मि॒रे ।
प्र । ते॒ । सु॒तासः᳚ । मधु᳚॑मन्तः । अ॒स्थि॒र॒न् । मदा᳚य । क्रत्वे᳚ । अ॒स्थि॒र॒न् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेवायो नोऽस्मद्यज्ञार्थं स्तीर्णंआस्तृतंबर्हिरभिलक्ष्यउपयाहि आगच्छ किमर्थं वीतयेहविषांभ- क्षणाय केनसाधनेनेतितदुच्यते—सहस्रेणसहस्रसंख्याकेननियुता जातावेकवचनम् नियुतइतिवायो- रश्वानांनामधेयं नियुतोवायोरितिनिरुक्तत्वात् तथाशतिनिभिः शतसंख्योपेताभिर्नियुद्भिः आगच्छे- तिशेषः यद्वा सहस्रेणनियुताशतिनीभिश्च नियुद्भिर्नियुत्वते तद्वतेदेवायहविर्दीयतेइतिशॆषः यद्वा तुभ्यमित्यनेनसंबन्धः उक्तसंख्याकाभिर्नियुद्भिस्तद्वतेदेवायद्योतमानाय तुभ्यं ङयिचेत्याद्युदात्तत्वम् पूर्वपीतये इतरदेवेभ्यःपूर्वपानाय देवाःयेमिरेयमितवन्तः यद्वा देवाः स्तोतारऋत्विजःदेवायतुभ्यं- येमिरे आहवनीयंप्रतिसोमंनियमितवन्तः अग्रंपिबामधूनांसुतंवायोइत्यादिमन्त्रान्तरप्रसिद्धिद्योतना- र्थोहिशब्दः किंच एतेत्व्दर्थंसुताः अभिषुताःमधुमन्तोमाधुर्योपेताः सोमाः मदायतवमोदाय प्र प्रकर्षे- णास्थिरन् तिष्ठन्ति किंच क्रत्वेकर्मणेतत्सिद्भ्यर्थं अस्थिरन् ऋत्विग्भिर्धृतास्तिष्ठन्ति अतस्त्वंपिबेति- शेषः तिष्ठतेश्छान्द्सेलुङिव्यत्ययेनझस्यरन् स्थाध्वोरिच्चेतिसिचः कित्त्वं धातोरित्वंच ह्रस्वादङ्गा- दितिसिलोपः ॥ १ ॥