भवा᳚ मि॒त्रो न शेव्यो᳚ घृ॒तासु᳚ति॒र्विभू᳚तद्युम्न एव॒या उ᳚ स॒प्रथा᳚ः ।
अधा᳚ ते विष्णो वि॒दुषा᳚ चि॒दर्ध्य॒ः स्तोमो᳚ य॒ज्ञश्च॒ राध्यो᳚ ह॒विष्म᳚ता ॥
अधा᳚ ते विष्णो वि॒दुषा᳚ चि॒दर्ध्य॒ः स्तोमो᳚ य॒ज्ञश्च॒ राध्यो᳚ ह॒विष्म᳚ता ॥
पदपाठः (Word-by-word)
भव᳚ । मि॒त्रः । न । शेव्यः᳚ । घृ॒त॑आ᳚सुतिः । विभू᳚त॑द्युम्नः । ए॒व॒॑याः । ऊं॒ इति᳚ । स॒॑प्रथाः᳚ ।
अध᳚ । ते॒ । वि॒ष्णो॒ इति᳚ । वि॒दुषा᳚ । चि॒त् । अर्ध्यः᳚ । स्तोमः᳚ । य॒ज्ञः । च॒ । राध्यः᳚ । ह॒विष्म᳚ता ॥
अध᳚ । ते॒ । वि॒ष्णो॒ इति᳚ । वि॒दुषा᳚ । चि॒त् । अर्ध्यः᳚ । स्तोमः᳚ । य॒ज्ञः । च॒ । राध्यः᳚ । ह॒विष्म᳚ता ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेविष्णो मित्रोन मितेर्दुःखात् त्राता सखा आदित्योवा मित्रः प्रमीतेस्त्रायतेइतिनिरुक्तम् । शेव्यः साधुः सुखकर्ताघृतासुतिः घृतमुदकमासूयतेयेनसतादृशः यद्वा घृतमाज्यमाभिमुख्येन नीयतेयस्मैस- तादृशः विभूतद्युम्नः प्रभूतयशाः प्रभूतान्नोवा एवयाः रक्षणस्यमिश्रयिताप्रापयिता सप्रथाः सर्वतः पृथुः प्रतिविशेषणंनोभवेतिसंबन्धः द्भ्यचोतस्तिङइतिदीर्घः उइतिपादपूरणः हेविष्णो त्वंयस्मादीदृ- शोभवसि अधास्मात् ते तव स्तोमः स्तोत्रविशेषः विदुषात्वन्माहात्म्यवेदित्रा यजमानेन अर्ध्यः पुनः पुनःप्रवर्धनार्हः चित् एव एकवारकरणेनसंपूर्यतइत्यर्थः तथातेयज्ञश्च हविष्मता तेनयजमानेनराध्यः समाराधनीयः यद्वा विदुषाहोत्रासोमोराध्यः हविष्मतायज्ञश्चराध्यः ॥ १ ॥