हे द्रविणोदो देव यद्यस्मात्कारणादृतुभिः सह त्वां यजामहे । अधेत्ययं निपातस्तच्छब्धार्थः । तस्मात्कारणान्नोऽस्मभ्यं ददिर्भनस्य दाता भव स्म । अवश्शं भव । तुरीयं चतुर्णां पूरणं ॥ तुरीयम् । चतुरश्छयतावाद्यक्षरलोपश्च । पा ५-२-५१-१ । इति छप्रत्ययः । तस्य प्रत्ययस्वरेणोदात्तात्प्रागेवायनेयीनित्यादिना (पा ७-१-२) ईयादेशः । आयनादिषूपदेशिवद्वचनं स्वरसिद्ध्यर्थम् । पा ७-१-२-१ । इति वचनात्कृत अदेशे प्रत्ययस्वरेणेकार उदात्तः । द्रविणोदः । उक्कतम् । पादादित्वादामंत्रिताद्युदात्तत्वम् । यजामहे । अत्र शपः पित्त्वेन तिङश्च लसार्वधातुकस्वरेण धातुस्वर एव । पूर्वस्यामंत्रितस्याविद्यमानववत्त्वाद्यद्वृत्तयोगाद्वा न निघातः । व्यवहियोगेऽपि हि स निषेध इत्युक्तम् । अध । छांदसो धकारः । स्म । चादिरनुदात्तः । संहितायां निपातस्य चेति दीर्घः । ददिः । डुदाञ् दाने । आदृगमहनजनः किकिनौ लिट् च (पा ३-२-१७१) इति किप्रत्ययः । लिड्वद्भावाद्द्विर्वचनादि । आतो लोप इट च (पा ६-४-६४) इत्याकारलोपः प्रत्ययस्वरः ॥ १० ॥