त्वया᳚ व॒यं म᳚घवन्निन्द्र॒ शत्रू᳚न॒भि ष्या᳚म मह॒तो मन्य᳚मानान् ।
त्वं त्रा॒ता त्वमु᳚ नो वृ॒धे भू᳚र्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं᳚ जी॒रदा᳚नुम् ॥
त्वं त्रा॒ता त्वमु᳚ नो वृ॒धे भू᳚र्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं᳚ जी॒रदा᳚नुम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वया᳚ । व॒यम् । म॒घ॒॑व॒न् । इ॒न्द्र॒ । शत्रू᳚न् । अ॒भि । स्या॒म॒ । म॒ह॒तः । मन्य᳚मानान् ।
त्वम् । त्रा॒ता । त्वम् । ऊं॒ इति᳚ । नः॒ । वृ॒धे । भूः॒ । वि॒द्याम᳚ । इ॒षम् । वृ॒जन᳚म् । जी॒र॑दा᳚नुम् ॥
त्वम् । त्रा॒ता । त्वम् । ऊं॒ इति᳚ । नः॒ । वृ॒धे । भूः॒ । वि॒द्याम᳚ । इ॒षम् । वृ॒जन᳚म् । जी॒र॑दा᳚नुम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेमघवन् धनवन्निन्द्र त्वयासहायेनवयं यजमानाः महतोमन्यमानान् अतिबलानवध्यान् मन्य- मानान् शत्रूनाभिष्याम अभिभवितारोभवेम हेइन्द्र त्वंत्रातात्वमेवास्माकंरक्षकःअतस्त्वमुत्वमेवनो- स्माकंवृधे धनादिवर्धनायभूर्भव विद्यामेत्यादिगतम् ॥ ५ ॥
पूर्वीरहमितिषळृचंपञ्चदशंसूक्तंत्रैष्टुभं उपान्त्याबृहती अत्रत्रयाणांद्वृचानांलोपामुद्रागस्त्यतच्छि- ष्यैर्दृष्टत्वात्तएवर्षयः सूक्तप्रतिपाद्योर्थोरतिर्देवता अत्रानुक्रमणिका—पूर्वीः षट् जायापत्योर्लोपामुद्रा- याअगस्त्यस्यचद्वृ चाभ्यांरत्यर्थंसंवादंश्रुत्वान्तेवासीब्रह्मचार्यंत्येबृहत्यादीअपश्यदिति विशेषविनि- योगोलैङ्गिकः ।