सु॒भग॒ः स प्र᳚यज्यवो॒ मरु᳚तो अस्तु॒ मर्त्य᳚ः ।
यस्य॒ प्रयां᳚सि॒ पर्ष᳚थ ॥
यस्य॒ प्रयां᳚सि॒ पर्ष᳚थ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सु॒॑भगः᳚ । सः । प्र॒॑य॒ज्य॒वः॒ । मरु᳚तः । अ॒स्तु॒ । मर्त्यः᳚ ।
यस्य᳚ । प्रयां᳚सि । पर्ष᳚थ ॥
यस्य᳚ । प्रयां᳚सि । पर्ष᳚थ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे प्रयज्यवः प्रकर्षेण यष्टव्या मरुतः स मर्त्यो मनुष्यो यजमानः सुभगोऽस्तु । शोभनधनो भवतु । यस्य यजमानस्य प्रयांसि हविर्लक्षणान्यन्नानि पर्षथ आत्मनि सिंचथ । स्वीकुरुथेत्यर्थः ॥ सुभगः भग इति धननाम । शोभनो भगो यस्य । क्रत्वादयश्चेत्युत्तरपदाद्युदात्तत्वम् । पर्षथ । पृषु वृषु मृषु सेचने । भौवादिकः । यद्वृत्तान्नित्यमिति निघातप्रतिषेधः ॥ ७ ॥