अदृ᳚श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जना{4}॒ अनु᳚ ।
भ्राज᳚न्तो अ॒ग्नयो᳚ यथा ॥
भ्राज᳚न्तो अ॒ग्नयो᳚ यथा ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अदृ᳚श्रम् । अ॒स्य॒ । के॒तवः᳚ । वि । र॒श्मयः᳚ । जना᳚न् । अनु᳚ ।
भ्राज᳚न्तः । अ॒ग्नयः᳚ । य॒था॒ ॥
भ्राज᳚न्तः । अ॒ग्नयः᳚ । य॒था॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अस्य सूर्यस्य केतवः प्रज्ञापका रश्मयो दीप्तयो जनाननु व्यदृश्रम् । जातान्सर्वाननुक्रमेण प्रेक्षंते । सर्वं जगत्प्रकाशयंतीत्यर्थः । तत्र दृष्टांतः । भ्राजंतो दीप्यमाना अग्नयो यथा अग्नय इव ॥ अदृश्रम् । दृशिर् प्रेक्षणे । वर्तमाने लुङ् । इरितो वा (पा ३-१-५७) इति च्लेरङादेशः । रुडित्यनुवृत्तौ बहुलं छंदसि (पा ७-१-८) इति रुडागमः । अत एव बहुलवचनादृदृशोऽङि गुण इति गुणाभाव इत्युक्तम् । तिङां तिङो भवंतीति प्रथमपुरुषबहुवचनस्योत्तमपुरुषै कवचनादेशः । प्रथमपुरुषांत एव शाखांतरे श्रूयते । अदृश्यन्नस्य केतवः । अथ १३-१-१८ । इति । जनानित्यस्य नकारस्य संहितायां रुत्वयात्वादि पूर्ववत् । भ्राजंतः । शपः पित्त्वादनुदात्तत्वम् । शतुश्च लसार्वधातुकस्वरेण धातुस्वर एव शिष्यती ॥ ३ ॥