हेइन्द्र पिशंगभृष्टिं ईषद्रक्तवर्णं अंभृणं अतिभयंकरं शब्दायमानं भ्रणशब्दे यङ्लुगन्तात्पचाद्यचि- छान्दसोमलोपश्च यद्वा महान्तं अतिप्रवृद्धमित्यर्थः अंभृणइतिमहन्नाम अंभृणःमाहिनइतितत्रपाठात् उक्तविधिंपिशाचिं पिशाचविशेषंजरामित्येके संमृण सम्यक् हिंसय नकेवलंतमेकं किंतु सर्वंरक्षः रक्ष- णनिमित्तभूतं राक्षसादिकं निबर्हय निषूदय वृहहिंसायां चौरादिकः नामय वधकर्मैतत् नितोशयति निबर्हयतीतितत्रोक्तत्वात् ॥ ५ ॥ दशरात्रस्यषष्ठेहनि प्रउगशस्त्रे ऎन्द्रतृचस्यावर्महइन्द्रेत्यादिके प्रथमाद्वितीये षष्ठस्येतिखण्डेसूत्रि- तम्—अवर्महइन्द्रवृषन्निन्द्रेति ।