त्वं ता{4} अ᳚ग्न उ॒भया॒न्वि वि॒द्वान्वेषि᳚ प्रपि॒त्वे मनु᳚षो यजत्र ।
अ॒भि॒पि॒त्वे मन᳚वे॒ शास्यो᳚ भूर्मर्मृ॒जेन्य᳚ उ॒शिग्भि॒र्नाक्रः ॥
अ॒भि॒पि॒त्वे मन᳚वे॒ शास्यो᳚ भूर्मर्मृ॒जेन्य᳚ उ॒शिग्भि॒र्नाक्रः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । ताम् । अ॒ग्ने॒ । उ॒भया᳚न् । वि । वि॒द्वान् । वेषि᳚ । प्र॒॑पि॒त्वे । मनु᳚षः । य॒ज॒त्र॒ ।
अ॒भि॒॑पि॒त्वे । मन᳚वे । शास्यः᳚ । भूः॒ । म॒र्मृ॒जेन्यः᳚ । उ॒शिक्॑भिः᳚ । न । अ॒क्रः ॥
अ॒भि॒॑पि॒त्वे । मन᳚वे । शास्यः᳚ । भूः॒ । म॒र्मृ॒जेन्यः᳚ । उ॒शिक्॑भिः᳚ । न । अ॒क्रः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेयजत्रयष्टव्याग्ने त्वंतान् यष्टृनयष्टृंश्चोभयान् मनुषोमनुष्यान् विविविच्यविद्वान् जानन् प्रपित्वेस- न्निहितएवकालेवेषि कामयसे यष्टृन् तथाकुर्वन् अक्रः आक्रमितात्वं मनवे षष्ठ्यर्थेचतुर्थी मनुष्यस्य- यजमानस्यअभिपित्वे अभिप्रप्तकालेअभिगमनवतियज्ञेवाशास्येवाशास्योभूः शिक्षणीयोभव इदंकु- र्विदंकुर्वितिविधेयोभव तत्रदृष्टान्तः—मर्मृजेन्यः शोधयितायजमानः उशिग्भिर्न कामयमानैरृत्वि- ग्भिरिव ॥ ७ ॥