श्रवणम्

1.120.3
ता वि॒द्वांसा᳚ हवामहे वां॒ ता नो᳚ वि॒द्वांसा॒ मन्म᳚ वोचेतम॒द्य ।
प्रार्च॒द्दय᳚मानो यु॒वाकु᳚ः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
ता । वि॒द्वांसा᳚ । ह॒वा॒म॒हे॒ । वा॒म् । ता । नः॒ । वि॒द्वांसा᳚ । मन्म᳚ । वो॒चे॒त॒म् । अ॒द्य ।
प्र । आ॒र्च॒त् । दय᳚मानः । यु॒वाकुः᳚ ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे अश्विनौ विद्वांसा सर्वज्ञौ ता वां तौ युवां हवामहे । आह्वयामहे । तावाहूतौ विद्वांसाभिज्ञौ युवां नोऽस्मभ्यं मन्म मननीयं ज्ञातव्यं स्तोत्रमद्यास्मिन्काले वो चेतम् । ब्रुवाणौ भूयास्तम् । स चाहं युवाकुर्युवां कामयमानः स्तुत्या संयोजयन्वा दयमानो युवाभ्यां हविः प्रयच्छन् प्रार्चत् । प्रार्चम् । प्रकर्षेण स्तौमि ॥ ता । सुपां सुलुगिति विभक्तेराकारः । वोचेतम् । ब्रूञ् व्यक्तायां वाचि । ब्रुवो वचिः । लिङ्शाशिष्यङ् । वच उमित्युमागमः । अर्चत् । अर्च पूजायाम् । भौवादिकः । तिङां तिङो भवंतीति मिपस्तिबादेशः । दयमानः । दय दानगतिरक्षणहिंसादानेषु । शपः पित्त्वादनुदात्तत्वम् । शानचो लसार्वधातुकस्वरेण धातुस्वरः शिष्यते । युवाकुः । युवां कामयत इति युवाकुः । मितद्र्वादिभ्य उपसंख्यानम् । पा ३-२-१८०-१ । इति डुप्रत्ययः । अविभक्तावपि व्यत्ययेन युवावौ द्विवचन इति युवादेश आत्वं च । यद्वा । यु मिश्रणे । औणादिकः काकुप्रत्ययः ॥ ३ ॥