दे॒वेभ्य᳚स्त्वा सध॒माद᳚म॒स्मभ्यं᳚ त्वा सध॒माद᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
दे॒वेभ्यः᳚ । त्वा॒ । स॒ध॒॑माद᳚म् । अ॒स्मभ्य᳚म् । त्वा॒ । स्ध॒॑माद᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेपितोअन्नसोमरूप तंतादृशंस्तुतंत्वात्वांमहानुभावंवचोभिः स्तुतिवाग्भिः वयंसुषूदिम क्षारया- मोरसान् तत्रदृष्टान्तः—गावोनहव्या गावोयथाहवींषिउत्पादयन्ति तथा त्वत्सकाशात्सोमंसुषूदिम किमर्थंकीदृशंचेतिचेदुच्यते—देवेभ्यइन्द्रादिभ्यः तदर्थंत्वात्वांसधमादंतेषांसहमादयितारं नकेवलं- देवेभ्यएव किन्तुसधमादं अस्माभिः सहमादयितारं हुतशेषरूपं त्वात्वां अस्मभ्यमस्मदर्थमपि ॥ ११ ॥
समिद्दोअद्येत्येकादशर्चंनवमंसूक्तमागस्त्यं पूर्वंगायत्रंत्वित्युक्तत्वादिदंगायत्रं समिद्धाग्नितनूनपा- दादयःएकादशप्रत्यृचंदेवताः यास्केनअथकिंदेवताः प्रयाजाइत्युपक्रम्याग्नेयाः प्रयाजाऋतुदेवताः छ- न्दोदेवताः पशुदेवताः प्राणदेवताआत्मदेवताः इत्यादिनाबहून्पक्षानुपन्यस्यब्राह्मणानिचप्रदर्श्याग्ने- याएवेतिसिद्धान्तितं समिद्धआप्रियइत्यनुक्रान्तम् पशावगस्त्यानामेकादशप्रयाजरूपमिदमाप्रीसूक्त- म् ।