हे इंद्र अमुयानयास्माभिः श्रूयमाणया पापया निंदारूपया वाचा नुवंतं स्तुवंतम् । अपकीर्तिं प्रकटयंतमित्यर्थः । तादृशं गर्दभं गर्दभसमानवैरिणं सं मृण । सम्यक् मारय । यथा गर्दभः श्रोतुमशक्यं परुषं शब्दं करोति तथा शत्रुरपि । अन्यत्पूर्ववत् ॥ गर्दभं नर्द गर्द शब्दे । कृगृशृशलिगर्दिभ्योऽभट् (उ ३-१२२) चित इत्यंतोदात्तत्वम् । मृण । मृण हिंसायाम् । तौदादिकः । तस्य ङित्त्वाद्गुणाभावः । नुवंतम् । णु स्तुतौ । शतर्यदिप्रभृतित्वाच्छपो लुक् । शतुर्ङित्त्वाद्गुणाभाव उवङादेशः । प्रत्ययाद्युदात्तत्वं ॥ ५ ॥