दशमं मण्डलम् - सूक्तम् 153

ईंखयन्तीरिति पञ्चर्चं गायत्रमैन्द्रं द्वितीयं सूक्तम्। देवानां स्वसृभूता इन्द्रमातरो नामर्षिकाः। तथा चानुक्रान्तम्। ईंखयन्तीर्देवजामय इन्द्रमातरो गायत्रमिति। द्वितीये पर्याये प्रशास्तुः शस्त्र इदं सूक्तम्। सूत्रितं च। ईंखयन्तीरहं दां पाता सुतम्। आ. ६-४। इति। महाव्रतेऽपि प्रातः सवनिके ब्रह्मशस्त्र एतत्सूक्तम्॥

ईंखयन्तीर्गच्छन्त्यः स्तुत्यादिभिरिन्द्रं प्राप्नुवत्योऽपस्युवोऽपः कर्मात्मन इच्छन्त्य इन्द्रमातरोऽस्य सूक्तस्य द्रष्ट्र्यो जातं प्रादुर्भूतमिन्द्रमुपासते। परिचरन्ति। सुवीर्यं शोभनवीर्योपेतं धनं च भेजानासः। तस्मादिन्द्रात्संभक्तवत्यो भवन्ति॥१॥

हे इन्द्र त्वं सहसः परेषामभिभावुदाद्बलादधि जातोऽसि। अधिः पञ्चम्यर्थानुवादकः। वृत्रातिवधहेतुभूताद्बलाद्धेतोस्त्वं प्रख्यातो भवसीत्यर्थः। अपि चौजसः। ओजो नाम बलहेतु हृदयगतं धैर्यम्। तस्मादपि त्वं जतोऽसि। हे वृषन्वर्षितः त्वं वृषेदसि। कामानां वर्षितैव भवसि॥२॥

हे इन्द्र त्वं वृत्रहासि। शत्रूणां हन्ता भवसि। अन्तरिक्षं मध्यमस्थानं च व्यतिरः। अवारकापनोदनेन प्रावर्धयः। द्यां द्युलोकं चौजसा बलेनोदस्त्भ्नाः। ऊर्ध्वमस्तंभी। यथाधो न पतति तथोपर्यवस्थापितवानित्यर्थः॥३॥

हे इन्द्र त्वम् सजोषसम् सह प्रीयमाणमर्कं स्तुत्यं वज्रमात्मीयमायुधमोजसा बलेन शिशानो न्बिश्यंस्तीक्ष्णीकुर्वन्बाह्बोर्हस्तयोर्बिभर्षि। धारयसि शत्रूणां वधार्थम्॥४॥

हे इन्द्र त्वं विश्वा सर्वाणि जातानि जनिमन्ति भूतान्योजसा बलेनाभिभूरभिभविता भवसि। तथा स तादृशस्त्वं विश्वा भुवः सर्वा भुमीः प्राप्तव्यानि सर्वाण्यपि स्थानान्याभवः। अभितः प्रप्नोः। भू प्राप्तौ॥५॥