दशमं मण्डलम् - सूक्तम् 181

3 ऋचः

ऋषिः: प्रथो वासिष्ठः देवता: विश्वेदेवाः छन्दः: त्रिष्टुप्

सूक्तम् 10.181 - सम्पूर्णम्

1 / 3
ऋक्: 10.181.1
0:00 0:00
▶ सर्वाणि ऋक्कानि (3)
10.181.1
प्रथ᳚श्च॒ यस्य᳚ स॒प्रथ᳚श्च॒ नामानु᳚ष्टुभस्य ह॒विषो᳚ ह॒विर्यत् ।
धा॒तुर्द्युता᳚नात्सवि॒तुश्च॒ विष्णो᳚ रथंत॒रमा ज᳚भारा॒ वसि᳚ष्ठः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
प्रथः᳚ । च॒ । यस्य᳚ । स॒॑प्रथः᳚ । च॒ । नाम᳚ । आनु᳚॑स्तुभस्य । ह॒विषः᳚ । ह॒विः । यत् ।
धा॒तुः । द्युता᳚नात् । स॒वि॒तुः । च॒ । विष्णोः᳚ । र॒थ॒म्॑त॒रम् । आ । ज॒भा॒र॒ । वसि᳚ष्ठः ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

प्रथ इति तृचं त्रिंशं सूक्तं वैश्वदेवं त्रैष्टुभम्। वासिष्ठः प्रथसंज्ञ ऋषिः प्रथमायाः। भारद्वाजः सप्रथाख्य ऋषिर्द्वितीयायाः। सूर्यपुत्रो घर्म ऋषिस्तृतीयायाः। तथा चानुक्रान्तम्। प्रथश्चैकर्चा प्रथो वासिष्ठः सप्रथो भारद्वाजो घर्मः सौर्यो वैश्वदेवमिति। प्रवर्ग्येऽभिष्टव एतत्सूक्तम्। सूत्रितम् च। गणानां त्वा प्रथश्च यस्य। आ. ४-६। इति॥

यस्य वसिष्ठस्य प्रथो नाम पुत्रो यस्य भरद्वाजस्य सप्रथो नाम पुत्रः तयोर्मध्ये वसिष्ठ अनुष्टुभस्यानुष्ट्प्च्छन्दसा युक्तस्य हविषो घर्माख्यस्य युदहविर्हविष्ट्वापादाकम् रथन्तरम्। रथरंहः साधनं साम तद्रथन्तरम्। धातुर्धातृसंज्ञाद्देवाद्द्युतानाद्द्योतमानात्सवितुश्च विष्णोश्चा जभार। आजहार। हृतवान्। हृग्रहोर्भ इति भत्वम्। रथशब्दोपपदात्तरतेः संज्ञायां भृतॄव्रुजीति खच्। अरुर्द्विषदजन्तस्येति मुमागमः॥१॥

10.181.2
अवि᳚न्द॒न्ते अति᳚हितं॒ यदासी᳚द्य॒ज्ञस्य॒ धाम᳚ पर॒मं गुहा॒ यत् ।
धा॒तुर्द्युता᳚नात्सवि॒तुश्च॒ विष्णो᳚र्भ॒रद्वा᳚जो बृ॒हदा च᳚क्रे अ॒ग्नेः ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
अवि᳚न्दन् । ते । अति᳚॑हितम् । यत् । आसी᳚त् । य॒ज्ञस्य᳚ । धाम᳚ । प॒र॒मम् । गुहा᳚ । यत् ।
धा॒तुः । द्युता᳚नात् । स॒वि॒तुः । च॒ । विष्णोः᳚ । भ॒रत्॑वा᳚जः । बृ॒हत् । आ । च॒क्रे॒ । अ॒ग्नेः ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

हे धात्रादयस्तदविन्दन् अलभन्त यद्ब्रुहत्सामाख्यं घर्मस्य हविशह् संस्कारकमतिहितम् तिरोहितमासीत्। यच्च बृहत्साम यज्ञस्य ज्योतिष्तोमादेः परममुत्क्रुष्टं धाम धारकं शरीरभूतं वा गुहा गुहायामस्मदादिविषये निहितमासीत् तत्ते धात्रादयोऽलभन्त। तेभ्योग्नेश्च सकाशात्तद्बृहत्साम भरद्वाज ऋषिरा चक्रे। आभिमुख्येन कृतवान्। आहृतवानित्यर्थः॥२॥

10.181.3
ते᳚॑विन्द॒न्मन᳚सा॒ दीध्या᳚ना॒ यजु᳚ः ष्क॒न्नं प्र᳚थ॒मं दे᳚व॒यान᳚म् ।
धा॒तुर्द्युता᳚नात्सवि॒तुश्च॒ विष्णो॒रा सूर्या᳚दभरन्घ॒र्ममे॒ते ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
ते । अ॒वि॒न्द॒न् । मन᳚सा । दीध्या᳚नाः । यजुः᳚ । स्क॒न्नम् । प्र॒थ॒मम् । दे॒व॒॑यान᳚म् ।
धा॒तुः । द्युता᳚नात् । स॒वि॒तुः । च॒ । विष्णोः᳚ । आ । सूर्या᳚त् । अ॒भ॒र॒न् । घ॒र्मम् । ए॒ते ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

ते धात्रादयो दीध्याना दीप्यमानाः सन्तो मनसा बुद्ध्याविन्दन्। अलभन्त। किं तत्। युजुर्यागसाधनम् स्कन्नं स्कन्दनीयमासेचनीयं प्रवृञ्चनसाधनं प्रथमं मुख्यं देवयानं देवानां प्राप्तिसाधनं घर्मम्। एवं धात्रादिभिः प्रथममुपलब्धं तं घर्मं धातोर्द्योतमानात्सवितुर्विष्णोः सूर्याच्चैत ऋत्विज आभरन्। अहरन्। आनीतवन्त इत्यर्थः॥३॥