उप᳚ ते॑धां॒ सह᳚मानाम॒भि त्वा᳚धां॒ सही᳚यसा ।
मामनु॒ प्र ते॒ मनो᳚ व॒त्सं गौरि᳚व धावतु प॒था वारि᳚व धावतु ॥
मामनु॒ प्र ते॒ मनो᳚ व॒त्सं गौरि᳚व धावतु प॒था वारि᳚व धावतु ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उप᳚ । ते॒ । अ॒धा॒म् । सह᳚मानाम् । अ॒भि । त्वा॒ । अ॒धा॒म् । सही᳚यसा ।
माम् । अनु᳚ । प्र । ते॒ । मनः᳚ । व॒त्सम् । गौः॑इ᳚व । धा॒व॒तु॒ । प॒था । वाः॑इ᳚व । धा॒व॒तु॒ ॥
माम् । अनु᳚ । प्र । ते॒ । मनः᳚ । व॒त्सम् । गौः॑इ᳚व । धा॒व॒तु॒ । प॒था । वाः॑इ᳚व । धा॒व॒तु॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे पते ते तव सममानां सपत्न्या अभिभवित्रीमिमामोषधिमुपाधाम्। शिरस उपाधानं करोमि। सहीयसाभिभवितृतरेण तेनोपधानेन त्वामभ्यधाम्। अभितोधारयामि। ते तव भर्तुर्मनो मामनुलक्ष्य प्र धावतु। प्रकर्षेण शीघ्रं गच्छतु। तत्र निदर्शनद्वयमुच्यते। गौरिव यथा गौर्वत्सं शीघ्रं गच्छति पथा निम्नेन मार्गेण वारिव वारुदकं यथा स्वभावतो गच्छति तद्वत्। अनेन निदर्शनद्वयेनौत्सुक्यातिशयः स्वाभाविकत्वं च प्रतिपाद्यते॥६॥