अनु᳚ त्वा॒ रथो॒ अनु॒ मर्यो᳚ अर्व॒न्ननु॒ गावो॑नु॒ भगः᳚ क॒नीना᳚म् ।
अनु॒ व्राता᳚स॒स्तव᳚ स॒ख्यमी᳚यु॒रनु᳚ दे॒वा म᳚मिरे वी॒र्यं᳚ ते ॥
अनु॒ व्राता᳚स॒स्तव᳚ स॒ख्यमी᳚यु॒रनु᳚ दे॒वा म᳚मिरे वी॒र्यं᳚ ते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अनु᳚ । त्वा॒ । रथः᳚ । अनु᳚ । मर्यः᳚ । अ॒र्व॒न् । अनु᳚ । गावः᳚ । अनु᳚ । भगः᳚ । क॒नीना᳚म् ।
अनु᳚ । व्राता᳚सः । तव᳚ । स॒ख्यम् । ई॒युः॒ । अनु᳚ । दे॒वाः । म॒मि॒रे॒ । वी॒र्य᳚म् । ते॒ ॥
अनु᳚ । व्राता᳚सः । तव᳚ । स॒ख्यम् । ई॒युः॒ । अनु᳚ । दे॒वाः । म॒मि॒रे॒ । वी॒र्य᳚म् । ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इदानींकृत्स्नस्यलोकस्यापिमुख्यइतिप्रतिपादयति हेअर्वन् गमनशीलाश्व त्वात्वामनु अ नुसृत्य र- थोगच्छति ततःपुरतोश्वस्यगमनात् तथामयोमर्त्यः त्वात्वामनुगच्छति जात्येकवचनं अनुगावः गा- वोऽपित्वामुगच्छन्ति तथाकनीनां कन्यकानां स्त्रीणांभगोभाग्यं सौंदर्यं त्वद्भगमनु तथा व्रातासोव्रा- ताः संघात्मकाः अन्येअश्वसमूहाः वस्वादिदेवगणावात्वामनु अनुसृत्यतवसख्यमीयुः सखिभावंगच्छं- ति देवाऋत्विजःद्योतमानादेवावात्वामनुसृत्य तेवीर्यं वीरकर्म ममिरे स्तुत्यामांति अतःसर्वोऽपित्वा- मनुसरः त्वंतुसर्वस्यश्रेष्ठइत्यर्थः ॥ ८ ॥