हेइन्द्र त्वंवृत्रसंबंध्यसुराणांपुरभेदनसमयेमृध्रवाचः मर्षणवचनाः विशस्तदीयाःप्रजाः शर्मसुखं- यथाभदति तथा दनः अदमयः दमेरिदंरूपं यद्वा वर्णव्यत्ययःनदः अनदः अशब्दयः असुरप्रजाः अति- भयंकरशब्दमकरोः कदेत्याह यत् यदाशारदीःप्रत्यग्राः यद्वैतत्संवत्सरः लक्षकःसंवत्सरपर्यन्तं दृढीकृ- ताअपिसप्तपुरःएतत्संख्याकाः पुरीर्दर्त् अदारयः पुरुषव्यत्ययः दृणातेर्लङि छान्दसोविकरनस्यलुक् रात्सस्येतिनियमात्तलोपाभावः तथाकृत्वाहेअनवद्य अकातर यद्वा अनिंद्य हेइन्द्र अर्णा अरणशीलाः अपः तदीयदुर्गस्थान्युदकाश्रयाणि तटाकादीनिऋणोः अगमयः प्रावर्तयः भग्नान्यकरोः एवमुपद्रुत्य- पुरुकुत्सायएतन्नाम्नेराज्ञेयूनेनित्यतरुणायतदर्थं वृत्रमेतन्नामकमसुरंरन्धीः असाधयः अहनः अयमै- तिहासिकपक्षः निरुक्तरूढ्यातु हेइन्द्रमृधवाचोविशः मर्षणध्वनियुक्ताः वृष्टिरूपाः प्रजाः दनः अदम- यः अशब्दयोवाअवर्षयइत्यर्थः कदा यत् यदासप्तपुरः शारदीर्दर्त् सप्रणस्वभावाअपः ऋणोः अगमयः प्रावर्तयः कुल्यादिरूपेण अनन्तरंयूने पुरुकुत्सायवृत्रंमुख्यंमेघंरन्धीःअसाधयः अहनः अयमर्थः त्वंह- त्यदिन्द्रसप्तयुध्यन्नित्यादिमन्त्रान्तरेषुप्रसिद्धः । यास्कस्त्वेवंव्याख्यातवान्—दनोदानमनसोमनुष्या- निन्द्रमृदुवाचःकुर्विति ॥ २ ॥