अ॒स्मा इदु॒ ग्नाश्चि᳚द्दे॒वप᳚त्नी॒रिन्द्रा᳚या॒र्कम᳚हि॒हत्य᳚ ऊवुः ।
परि॒ द्यावा᳚पृथि॒वी ज᳚भ्र उ॒र्वी नास्य॒ ते म᳚हि॒मानं॒ परि᳚ ष्टः ॥
परि॒ द्यावा᳚पृथि॒वी ज᳚भ्र उ॒र्वी नास्य॒ ते म᳚हि॒मानं॒ परि᳚ ष्टः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒स्मै । इत् । ऊं॒ इति᳚ । ग्नाः । चि॒त् । दे॒व॑प᳚त्नीः । इन्द्रा᳚य । अ॒र्कम् । अ॒हि॒॑हत्ये᳚ । ऊ॒वु॒रित्यू᳚वुः ।
परि᳚ । द्यावा᳚पृथि॒वी इति᳚ । ज॒भ्रे॒ । उ॒र्वी इति᳚ । न । अ॒स्य॒ । ते इति᳚ । म॒हि॒मान᳚म् । परि᳚ । स्त॒ इति᳚ स्तः ॥
परि᳚ । द्यावा᳚पृथि॒वी इति᳚ । ज॒भ्रे॒ । उ॒र्वी इति᳚ । न । अ॒स्य॒ । ते इति᳚ । म॒हि॒मान᳚म् । परि᳚ । स्त॒ इति᳚ स्तः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अस्मा एवेंद्रायाहिहत्येऽहेर्वृत्रस्य हनने निमित्त भूते सति ग्नाश्चित् गमनस्वभावा अपि स्थिता देवपत्नीर्देवानां पालयित्र्यो गायत्र्याद्या देवता अर्कमर्चनसाधनं स्तोत्रमूवुः । समतन्वत । चक्रुरित्यर्थः । स चेंद्र उर्वी विस्तृते द्यावापृथिवी द्यावापृथिव्यौ परि जभ्रे । स्वतेजसा परिजहार । अतिचक्रामेत्यर्थः ॥ ऊवुः । वेञ् तंतुसंताने । लिट वेञो वयिः (पा २-४-४१) लिटः कित्त्वाद्यजादित्वेन संप्रसारणे क्रियमाणे यकारस्य लिट वयो यः (पा ६-१-३८) इति प्रतिषेधाद्वकारस्य संप्रसारणं परपूर्वत्वं द्विर्वचनादि । वश्चास्यान्यतरस्यां किति (पा ६-१-३९) इति यकारस्य वकारादेशः । जभ्रे । हृञ् हरणे । लिट ञित्त्वात्कर्त्रभिप्राय आत्मनेपदम् । हृग्रहोर्भ इति भत्वम् । उर्वी । उरुशब्धाद्वोतो गुणवचनादिति ङीष् । वा छंदसीति पूर्वसवर्णदीर्घत्वं ॥ ८ ॥