म॒मत्तु᳚ त्वा दि॒व्यः सोम᳚ इन्द्र म॒मत्तु॒ यः सू॒यते॒ पार्थि᳚वेषु ।
म॒मत्तु॒ येन॒ वरि᳚वश्च॒कर्थ᳚ म॒मत्तु॒ येन᳚ निरि॒णासि॒ शत्रू᳚न् ॥
म॒मत्तु॒ येन॒ वरि᳚वश्च॒कर्थ᳚ म॒मत्तु॒ येन᳚ निरि॒णासि॒ शत्रू᳚न् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
म॒मत्तु᳚ । त्वा॒ । दि॒व्यः । सोमः᳚ । इ॒न्द्र॒ । म॒मत्तु᳚ । यः । सू॒यते᳚ । पार्थि᳚वेषु ।
म॒मत्तु᳚ । येन᳚ । वरि᳚वः । च॒कर्थ᳚ । म॒मत्तु᳚ । येन᳚ । नि॒॑रि॒णासि᳚ । शत्रू᳚न् ॥
म॒मत्तु᳚ । येन᳚ । वरि᳚वः । च॒कर्थ᳚ । म॒मत्तु᳚ । येन᳚ । नि॒॑रि॒णासि᳚ । शत्रू᳚न् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वा त्वां दिव्यो दिवि भवः सोमो ममत्तु। आत्मीयकल्लप्रदानेन मादयतु। देवा ह्यारपक्षे सोमस्य कलां पिबन्ति। मदेर्लोटि व्यत्ययेन श्लुः। भीह्रीत्यादिना। पा. ६-१-१९२। पितः पूर्वस्योदात्तत्वम्। तथा पार्थिवेषु प्रुथिव्याम् भवेशु देवयजनेषु यः सोमोऽस्माभिः सूयते अभिषूयते सोऽप्यस्माभिर्दत्तो ममत्तु। त्वां हर्षयतु। येन सोमेन वरिवो वरणीयं धनख् चकर्थ कृतवानसि स च ममत्तु। करोतेर्लिट्। यद्योगादनिघाते लित्स्वरः। किञ्च येन शत्रून्निरिणासि निर्गमयसि। सोऽपि ममत्तु। त्वां मादयतु। रिणासि। री गतिरेषनयोः क्र्यादिः। प्वादीनां ह्रस्वत्वम्॥३॥