श्रवणम्

10.131.5
पु॒त्रमि᳚व पि॒तरा᳚व॒श्विनो॒भेन्द्रा॒वथु॒ः काव्यै᳚र्दं॒सना᳚भिः ।
यत्सु॒रामं॒ व्यपि᳚ब॒ः शची᳚भि॒ः सर᳚स्वती त्वा मघवन्नभिष्णक् ॥
▶ पदपाठः (Word-by-word)
पु॒त्रम्॑इ᳚व । पि॒तरौ᳚ । अ॒श्विना᳚ । उ॒भा । इन्द्र᳚ । आ॒वथुः᳚ । काव्यैः᳚ । दं॒सना᳚भिः ।
यत् । सु॒राम᳚म् । वि । अपि᳚बः । शची᳚भिः । सर᳚स्वती । त्वा॒ । म॒घ॒॑व॒न् । अ॒भि॒ष्ण॒क् ॥
▶ सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)

पूर्वोक्तानामेव ग्रहाणां पुत्रमिवेति याज्या। सूत्रितं च। पुत्रमिव पितरावश्विनोभेति याज्या। आ. ३-९। इति।

हे इन्द्र त्वां पितरौ माता पितरौ पुत्रमिव। पिता मात्रा। पा. १-२-७०। इति पितुः शेशः। उभोभावश्विनौ काव्यैः प्रशस्यैर्दंसनाभिरात्मीयैः कर्मभिरावथुः। मध्यमो व्यत्ययेन । आवतुः। ररक्षतुः। त्वं च सुरामं सुखेन रमणसाधनं हविर्यद्यदा शचीभिः शक्तिभिः सार्धं व्यपिबः विशेषेण पीतवानसि तदा हे मघवन्धनवन्निन्द्र सरस्वती देवी त्वा त्वामभिष्णक्। उपासेवत। भिष्णक् उपसेवायाम्। कण्ड्वादिः। छान्दसो युगभावः। लङि बहुलं छन्दसीति शपो लुक्। हल् ङ्याब्भ्य इति लोपः॥५॥