मह्यं॒ त्वष्टा॒ वज्र᳚मतक्षदाय॒सं मयि᳚ दे॒वासो᳚॑वृज॒न्नपि॒ क्रतु᳚म् ।
ममानी᳚कं॒ सूर्य᳚स्येव दु॒ष्टरं॒ मामार्य᳚न्ति कृ॒तेन॒ कर्त्वे᳚न च ॥
ममानी᳚कं॒ सूर्य᳚स्येव दु॒ष्टरं॒ मामार्य᳚न्ति कृ॒तेन॒ कर्त्वे᳚न च ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मह्य᳚म् । त्वष्टा᳚ । वज्र᳚म् । अ॒त॒क्ष॒त् । आ॒य॒सम् । मयि᳚ । दे॒वासः᳚ । अ॒वृ॒ज॒न् । अपि᳚ । क्रतु᳚म् ।
मम᳚ । अनी᳚कम् । सूर्य᳚स्य॑इव । दु॒स्तर᳚म् । माम् । आर्य᳚न्ति । कृ॒तेन᳚ । कर्त्वे᳚न । च॒ ॥
मम᳚ । अनी᳚कम् । सूर्य᳚स्य॑इव । दु॒स्तर᳚म् । माम् । आर्य᳚न्ति । कृ॒तेन᳚ । कर्त्वे᳚न । च॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
मह्यं मदर्थं त्वष्टा देव आयसमयोमयं वज्रमायुधमतक्षत्। सम्पादितवान्। देवा मयि विषये क्रतुं स्वविरोधिहननरूपं कर्माप्यवृजन्। समपादयन्। ममानीकं सेनासमूहं सूर्यानीकमिव दुष्टरम् । अन्येन तुरीतुमशक्यम् । मामेव कृतेन कर्मणा कर्त्वेनेतः परं कर्तव्येन वृत्रवधादि रूपेणार्यन्ति। गच्छन्ति। आर्यतिर्गतिकर्मा। यद्वा। आर्यमीश्वरं कुर्वते॥३॥