हे इन्द्र यो जनो व्रुकायुः । वृको हिंसकोऽरण्यश्वा स्तेनो वा। स इवाचरन्नोऽस्मानभितः सर्वत आदिदेशति अभिलक्ष्यायुधान्यतिसृजति। दिअहतेर्लेट्यडागमः। छान्दसः शपः श्लुः। नाभ्यस्तस्याचि पितीत्यत्र बहुलं छन्दसीति वक्तव्यमिति वचनात्प्रतिषेधाभावे लघूपधगुणः। अभ्यस्तानामादिरित्याद्युदात्तत्वम्। तमीं तमिमं जनमधस्पदं पादस्याधस्ताद्वर्तमानं क्रुधि। कुरु। करोतेश्छान्दसो विकरणस्य लुक् श्रुशृणुपृकृवृभ्य इति हेर्धिः। यतस्त्वं विबाधो विशेषेण बाधिता शत्रूणां सासहिरभिभविता चासि। सिद्धः शेषः॥४॥