हे इन्द्र त्वदर्थमिमेमानि पुरोवर्तीनि ब्रह्म ब्रह्माणि परिवृढानि स्तोत्राणि शंसि। अशंसिषत। शस्यन्ते। शंसेश्छान्दसे कर्मणि लुङि व्यत्ययेनैकवचनम्। हे शूर शौर्यवन्निन्द्र त्वं नृणां मनुश्याणां मध्ये नृभ्यः स्तुत्यादेर्नेतृभ्यः शवोबलं दाः। देहि। अपि च तेभिस्तैः सक्रतुः समानकर्मा समानप्रज्ञो वा भव येषु स्तोतृषु चाकन् हविरादि कामयसे। कन दीप्तिकान्तिगतिषु। अस्माद्यङ्लुगन्ताच्छान्दसे लङि सिपि रूपमेतत्। कमेर्वा पूर्ववत्। सिपि मो नो धातोरिति नत्वम्। उतापि च गृणतः स्तोतॄंस्त्रायस्व। पालय। उतापि च स्तीन्। स्त्यायतेरेतद्रूपम्। सङ्घीभूय स्थितान्यजमानानपि त्रायस्व॥४॥