स्वा॒यु॒धं स्वव᳚सं सुनी॒थं चतु᳚ःसमुद्रं ध॒रुणं᳚ रयी॒णाम् ।
च॒र्कृत्यं॒ शंस्यं॒ भूरि᳚वारम॒स्मभ्यं᳚ चि॒त्रं वृष᳚णं र॒यिं दा᳚ः ॥
च॒र्कृत्यं॒ शंस्यं॒ भूरि᳚वारम॒स्मभ्यं᳚ चि॒त्रं वृष᳚णं र॒यिं दा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सु॒॑आ॒यु॒धम् । सु॒॑अव᳚सम् । सु॒॑नी॒थम् । चतुः᳚॑समुद्रम् । ध॒रुण᳚म् । र॒यी॒णाम् ।
च॒र्कृत्य᳚म् । शंस्य᳚म् । भूरि᳚॑वारम् । अ॒स्मभ्य᳚म् । चि॒त्रम् । वृष᳚णम् । र॒यिम् । दाः॒ ॥
च॒र्कृत्य᳚म् । शंस्य᳚म् । भूरि᳚॑वारम् । अ॒स्मभ्य᳚म् । चि॒त्रम् । वृष᳚णम् । र॒यिम् । दाः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
स्वायुधं शोभनवज्राद्यायुधं स्ववसं शोभनरक्षनम् सुगमनं वा सुनीथं सुनयनं चतुः समुद्रं चतुरः समुद्रान्यो यशसा व्याप्नोति तं धरुणं धारकं केषाम्। रयीणां धनानाम्। चर्कृत्यं पुनः पुनः कर्तव्यं शंस्यं स्तुत्यं भूरिवारं भूरीणां दुःखानां वारकं बहुभिर्वरणीयं वा त्वां विद्मेति शेषः। तादृशोऽस्मभ्यमित्यादि पूर्ववत्। यद्वा। हे इन्द्र उक्तगुणविशिष्टं पुत्राख्यं रयिं दाः। देहि॥२॥