सु॒ब्रह्मा᳚णं दे॒वव᳚न्तं बृ॒हन्त᳚मु॒रुं ग᳚भी॒रं पृ॒थुबु᳚ध्नमिन्द्र ।
श्रु॒तऋ᳚षिमु॒ग्रम᳚भिमाति॒षाह᳚म॒स्मभ्यं᳚ चि॒त्रं वृष᳚णं र॒यिं दा᳚ः ॥
श्रु॒तऋ᳚षिमु॒ग्रम᳚भिमाति॒षाह᳚म॒स्मभ्यं᳚ चि॒त्रं वृष᳚णं र॒यिं दा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सु॒॑ब्रह्मा᳚णम् । दे॒व॑व᳚न्तम् । बृ॒हन्त᳚म् । उ॒रुम् । ग॒भी॒रम् । पृ॒थु॑बु᳚ध्नम् । इ॒न्द्र॒ ।
श्रु॒त॑ऋ᳚षिम् । उ॒ग्रम् । अ॒भि॒मा॒ति॒॑सह᳚म् । अ॒स्मभ्य᳚म् । चि॒त्रम् । वृष᳚णम् । र॒यिम् । दाः॒ ॥
श्रु॒त॑ऋ᳚षिम् । उ॒ग्रम् । अ॒भि॒मा॒ति॒॑सह᳚म् । अ॒स्मभ्य᳚म् । चि॒त्रम् । वृष᳚णम् । र॒यिम् । दाः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वं सुब्रह्माणम् । ब्रह्म परिवृढं स्तुति लक्षनं कर्म। शोभनस्तुतिकमित्यर्थः। देववन्तं बृहन्तं महान्तमुरुं विस्तीर्णं गम्भीरमसुरादिभिरगम्यं पृथुबुध्नं विस्तृतमूलं श्रुतऋषिं श्रुता ऋषयो येन तादृशमृषीणां ख्यापयितारं प्रथितज्ञानं वोग्रमुद्गूर्णबलं अत एवाभिमातिषाहमभिमातीनां शत्रूणामभिभवितारं हन्तारमस्मभ्यं चित्रं पूज्यं वृषणं वर्षक्वं पुत्रं रयिं धनं दाः। देहि। अथवा विशेषणविशेष्यभावः। उक्तलक्षणं पुत्राख्यं रयिं दाः॥३॥