प्र स॒प्तगु᳚मृ॒तधी᳚तिं सुमे॒धां बृह॒स्पतिं᳚ म॒तिरच्छा᳚ जिगाति ।
य आ᳚ङ्गिर॒सो नम᳚सोप॒सद्यो॒॑स्मभ्यं᳚ चि॒त्रं वृष᳚णं र॒यिं दा᳚ः ॥
य आ᳚ङ्गिर॒सो नम᳚सोप॒सद्यो॒॑स्मभ्यं᳚ चि॒त्रं वृष᳚णं र॒यिं दा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
प्र । स॒प्त॑गु᳚म् । ऋ॒त॑धी᳚तिम् । सु॒॑मे॒धाम् । बृह॒स्पति᳚म् । म॒तिः । अच्छ᳚ । जि॒गा॒ति॒ ।
यः । आ॒ङ्गि॒र॒सः । नम᳚सा । उ॒प॒॑सद्यः᳚ । अ॒स्मभ्य᳚म् । चि॒त्रम् । वृष᳚णम् । र॒यिम् । दाः॒ ॥
यः । आ॒ङ्गि॒र॒सः । नम᳚सा । उ॒प॒॑सद्यः᳚ । अ॒स्मभ्य᳚म् । चि॒त्रम् । वृष᳚णम् । र॒यिम् । दाः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सप्तगुं मां मतिः स्तुतिर्देवविषयाच्छ जिगाति। कीदृषं सप्तगुम् । ऋतधीतिं सत्यकर्माणं सुमेधां शोभनप्रज्ञं बृहस्पतिं बृहतो मन्त्रस्य स्वामिनं य सप्तगुराङ्गिरसोऽङ्गिरोगोत्रोत्पन्नोऽहं नमसा समस्कारेण देवानुपसदः। उपगतः। यद्वा। नमसान्नेनोपसद्य उपसदनीयः। देवैरनुग्राह्य इत्यर्थः। ताद्रुशायास्मभ्यं मह्यं चित्रं वृषणं रयिं दाः॥६॥