वृषणः आहुतीनां सेक्तारः समानमेकं नीलंस्थानमग्निं वसानाः मंत्रतआच्छाद्यन्तोम- हिशामहान्तोयजमानाः अर्वतीभिर्वडवाभिः संजग्मिरे समगच्छन्त । अश्ववन्तोभूवन् यद्वा अग्निमेव आत्मीययज्ञं प्रत्यागन्तुं रोहिदाख्याभिर्वडवाभिः संयोजितवन्तः तथा कवयोमे- धाविनः ऋतस्योदकस्य पदमावासस्थानमग्निं निपान्ति नितरां रक्षन्ति हविर्भिः स्तुति- भिश्चाराधयंतीत्यर्थः । ततोगुहा गुहायामन्तारिक्षे स्थितानि पराणि दिव्यानि नामानि उदकानि दधिरे धारयन्ति । यद्वा गुहा गूढे संवृते हृदये पराणि प्रधानानि अग्निर्जात- वेदावैश्वानरइत्यादीनि नामानि दधिरे कुर्वन्ति स्तुवन्तीत्यर्थः ॥ २ ॥