दर्शपूर्णमासयोः सामिधेन्यर्थं प्रेषितेन होत्रा तदद्य वाच इत्येषाजप्या। स्रुगादापनात्पूर्वमपि जप्या। सूत्रितं च। तदद्य वाचः प्रथमं मसीयेति समाप्य। आ. १-२। इति॥

इदमुत्तरं चाग्नेर्वाक्यमित्युक्तम् । आद्येदानीं प्रथमम् । मुख्यानामैतत्। वाचां मुख्यं तद्वाचो वचो वचनं मसीय। मंसीय। उच्चारयामि। येन वचसाहं देवाश्च वयमसुरानभ्यसाम। अभिभवेम। किं तत्प्रथमं वचनमिति उच्यते। ऊर्जादो हे अनाद उतापि च यज्ञियासो यज्ञार्हा हे पञ्च जना देवमनुष्यादयः यूयं मम होत्रं जुषध्वम् । सेवध्वमिति। एवं बहूच्यमानेऽग्निमनूद्यन्ति सर्वे देवा इत्यभिप्रायः। अत्र तदद्य चाच इत्यादि निरुक्तं द्रष्टव्यम्। नि. ३-८॥४॥