यस्य जनपदस्येक्ष्वाकू राजा व्रते कर्मणि रक्षण रूप उपैधते प्रवर्धते। कीदृशः सन्। रेवान् रयिवान् मरायी शत्रूणां मारकश्च सन्। विशेषण द्वयेन जनानां दानादिरूपेण धनलाभः परराजोपद्रवापत्तिश्चोक्ता भवति। एवा सति तद्विषयस्था पञ्च कृष्टयो निषादपञ्चमाश्चत्वारो वर्णा दिवीव द्युलोकः यथा सङ्कल्पसिद्धाः सन्तः सुखिनो भवन्ति तद्वत्सुखिनो भवन्तीति शेशः॥४॥