इन्द्रो᳚ म॒ह्ना म᳚ह॒तो अ᳚र्ण॒वस्य᳚ व्र॒तामि᳚ना॒दङ्गि᳚रोभिर्गृणा॒नः ।
पु॒रूणि᳚ चि॒न्नि त᳚ताना॒ रजां᳚सि दा॒धार॒ यो ध॒रुणं᳚ स॒त्यता᳚ता ॥
पु॒रूणि᳚ चि॒न्नि त᳚ताना॒ रजां᳚सि दा॒धार॒ यो ध॒रुणं᳚ स॒त्यता᳚ता ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्रः᳚ । म॒ह्ना । म॒ह॒तः । अ॒र्ण॒वस्य᳚ । व्र॒ता । अ॒मि॒ना॒त् । अङ्गि᳚रः॑भिः । गृ॒णा॒नः ।
पु॒रूणि᳚ । चि॒त् । नि । त॒ता॒न॒ । रजां᳚सि । दा॒धार᳚ । यः । ध॒रुण᳚म् । स॒त्य॑ता᳚ता ॥
पु॒रूणि᳚ । चि॒त् । नि । त॒ता॒न॒ । रजां᳚सि । दा॒धार᳚ । यः । ध॒रुण᳚म् । स॒त्य॑ता᳚ता ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
इन्द्रोऽङ्गिरोभिरृषिभिर्गृणानः स्तूयमानः सन् महतोऽर्णवस्य। अर्णसः सलोपश्च। का. ५-२-१०९-३। इति वप्रत्ययः। उदकवतो मेघस्य व्रता व्रतानि कर्माणि मह्ना स्वमहिम्नैवामिनात्। अहिंसीत्। मीङ् हिंसायाम्। लुङि मीनातेर्निगम इति ह्रस्वः। ततः पुरूणि चिद्बहून्येव रजांस्युदकानि नि ततान। नीचीनान्यकरोत्। य इन्द्रः सत्यताता सत्यैर्देवैस्तते। यद्वा। सत्यशब्दादपि स्वार्थिकस्तातिल् द्रष्टव्यः। सत्ये। द्युलोके धरुनं धारकं बलं दाधार आधारयत्॥४॥