वज्रे᳚ण॒ हि वृ᳚त्र॒हा वृ॒त्रमस्त॒रदे᳚वस्य॒ शूशु᳚वानस्य मा॒याः ।
वि धृ᳚ष्णो॒ अत्र᳚ धृष॒ता ज᳚घ॒न्थाथा᳚भवो मघवन्बा॒ह्वो᳚जाः ॥
वि धृ᳚ष्णो॒ अत्र᳚ धृष॒ता ज᳚घ॒न्थाथा᳚भवो मघवन्बा॒ह्वो᳚जाः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वज्रे᳚ण । हि । वृ॒त्र॒॑हा । वृ॒त्रम् । अस्तः᳚ । अदे᳚वस्य । शूशु᳚वानस्य । मा॒याः ।
वि । धृ॒ष्णो॒ इति᳚ । अत्र᳚ । धृ॒ष॒ता । ज॒घ॒न्थ॒ । अथ᳚ । अ॒भ॒वः॒ । म॒घ॒॑व॒न् । बा॒हु॑ओ᳚जाः ॥
वि । धृ॒ष्णो॒ इति᳚ । अत्र᳚ । धृ॒ष॒ता । ज॒घ॒न्थ॒ । अथ᳚ । अ॒भ॒वः॒ । म॒घ॒॑व॒न् । बा॒हु॑ओ᳚जाः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र वृत्रहा वृत्रस्य हन्ता वज्रेण वृत्रमस्तः। अस्तृणाः। अवधीः। स्तृणातेर्लङि बहुलम् । छन्दसीति विकरणस्य लुक्। सिपि गुणः। हियोगादनिघातः। अनन्तरं हे धृष्णो धर्षनशील त्वमदेवस्याद्योतमानस्य शूशुवानस्य स्वबलेन वर्धमानस्य तस्य माया धृषता समर्थेन वज्रेणात्रास्मिन्काल एव वि जघन्थ। विनाशितवानसि। हन्तेर्लिटि थल्यभ्यासाच्चेति कुत्वम्। अथ हे मघवन्धनवन्निन्द्र बाह्वोजा भुजबलवानभवः॥६॥