अस्मिन्वेदिलक्षणस्थाने बह्वीः समाः सम्वत्त्सरानकरम्। अकार्षम्। चिरकालं न्यवात्सम्। तत्रेन्द्रं वृणानः सम्भजमानः पितरमुत्पादकमरण्यात्मकं जहामि। परित्यजामि। यदा त्वहं देवेभ्यो निर्गत्य गुहायाम् निगूढः तदा ते देवा अग्निः सोमो वरुणश्च च्यवन्ते। राष्ट्रात्प्रच्युता अभवन्। एकस्याप्यग्नेर्हविर्वोढृत्वरूपेण देवतात्मना च पृथक्त्वात्परोक्शनिर्देशः। आयन् पुनरागच्छन्नहं यद्राष्ट्रमुसुरैरपहृतं पर्यावर्त् पर्यावर्तमानम् मदभिमुखं पुनरावर्तमानं तद्राष्ट्रं राज्यं यज्ञभूमिमवामि। असुरेभ्यो रक्शामि। पर्यावर्त्। उपसृष्ताद्वृतेरन्येभ्योऽपि दृश्यन्त इति विच्। रात्सस्येति नियमात्संयोगान्तस्येति लोपाभावः॥४॥