त्ये तेऽसुरा मय्यग्नावागते सति निर्माया मायारहिता अभूवन्। आसुर्यः सर्वा माया मया दग्धा आसन्नित्यर्थः। हे वरुन त्वं च। अयं च शब्दश्चेदर्थे वर्तमानश्चणिति निपातान्तरम्। अनेन युक्तत्वात्कामयास इति तिङ्विभक्तेर्निपातैय्यद्यदिहन्तेति निघातप्रतिषेधः। पा. ८-१-३०। हे वरुण त्वं चेन्मा कामयासे मां कामयेथाः तर्हि हे राजन्नीश्वर ऋतेन सत्येनास्यदीयेन कर्मणानृतमसत्यभूतं मायामयमासुरं चरित्रं विविञ्चन् पृथक्कुर्वन्नपसारयन् मम राष्ट्रस्य मया यत्साधितं राज्यं तस्याधिपत्यमधिपतित्वमीश्वरत्वमेहि। प्राप्नुहि॥५॥