अव᳚ स्म दुर्हणाय॒तो मर्त᳚स्य तनुहि स्थि॒रम् ।
अ॒ध॒स्प॒दं तमीं᳚ कृधि॒ यो अ॒स्मा{4} आ॒दिदे᳚शति दे॒वी जनि᳚त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि᳚त्र्यजीजनत् ॥
अ॒ध॒स्प॒दं तमीं᳚ कृधि॒ यो अ॒स्मा{4} आ॒दिदे᳚शति दे॒वी जनि᳚त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि᳚त्र्यजीजनत् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अव᳚ । स्म॒ । दुः॒॑ह॒ना॒य॒तः । मर्त᳚स्य । त॒नु॒हि॒ । स्थि॒रम् ।
अ॒धः॒॑प॒दम् । तम् । ई॒म् । कृ॒धि॒ । यः । अ॒स्मान् । आ॒॑दिदे᳚शति । दे॒वी । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् । भ॒द्रा । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् ॥
अ॒धः॒॑प॒दम् । तम् । ई॒म् । कृ॒धि॒ । यः । अ॒स्मान् । आ॒॑दिदे᳚शति । दे॒वी । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् । भ॒द्रा । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
दुर्हणायतो दुःखप्रदं हननमाचरतो मर्तस्य मनुष्यस्य शत्रोः स्थिरं दृढं बलमव तनुहि। अवततं नीचीनं कुरु। स्मेति पूरकः। तं शत्रुमीमेनमधस्पदं पादयोरधस्त्वाद्वर्तनमानं कृधि। कुरु। यः शत्रुरस्मानादिदेशति जुघांसति। समानमन्यत्॥२॥