अव॒ यत्त्वं श᳚तक्रत॒विन्द्र॒ विश्वा᳚नि धूनु॒षे ।
र॒यिं न सु᳚न्व॒ते सचा᳚ सह॒स्रिणी᳚भिरू॒तिभि᳚र्दे॒वी जनि᳚त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि᳚त्र्यजीजनत् ॥
र॒यिं न सु᳚न्व॒ते सचा᳚ सह॒स्रिणी᳚भिरू॒तिभि᳚र्दे॒वी जनि᳚त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि᳚त्र्यजीजनत् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अव᳚ । यत् । त्वम् । श॒त॒क्र॒तो॒ इति᳚ शत॑क्रतो । इन्द्र᳚ । विश्वा᳚नि । धू॒नु॒षे ।
र॒यिम् । न । सु॒न्व॒ते । सचा᳚ । स॒ह॒स्रिणी᳚भिः । ऊ॒ति॑भिः᳚ । दे॒वी । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् । भ॒द्रा । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् ॥
र॒यिम् । न । सु॒न्व॒ते । सचा᳚ । स॒ह॒स्रिणी᳚भिः । ऊ॒ति॑भिः᳚ । दे॒वी । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् । भ॒द्रा । जनि᳚त्री । अ॒जी॒ज॒न॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
चातुर्विंशिकेऽहनि माध्यन्दिनेऽच्छावाकस्याव यत्त्वमिति तृचो वैकल्पिकोऽनुरूपः। सूत्रं तु सूक्तादावुदाहृतम्।
हे शतक्रतो बहुकर्मन् बहुप्रज्ञ वेन्द्र सुन्वते सोमाभिषवं कुर्वते। सुनोतेर्लटह् शतृ। हुश्नुवोः सार्वधातुक इति यण्। शतुरनुम इति विभक्तेरुदात्तत्वम्। ईदॆउशाय यजमानाय यद्यदा त्वं विश्वानि व्याप्तान्यन्नानि वावधूनुषे अभिगमयसि। ददासीत्यर्थः। तदा रयिं न रयिं च पुत्ररूपं धनं च सहस्रिणीभिः सहस्रसंख्यायुक्ताभिरूतिभी रक्शाभिः सचा सह प्रदेहि। गतमन्यत्॥४॥