हे मघवन् धनवन्निंद्र ते तव सुकृतं संस्कृतं इमं अंकुशं बिभर्मि धारयामि अत्रांकुश- शब्देन प्रेरकत्वगुणयोगात् स्तुतिरुच्यते स्तुतिं धारयामीत्यर्थः । येन स्तुतिलक्षणंकुशेन स्वुतः सन् त्वं शफारुजः आभिमुख्येन परबलानां हंतॄन् ऎरावतादीन् गजान् आरुजा- सि आभिमुख्येन रुजसि पीडयसीत्यर्थः । किंच ते तवास्मिन्नस्मदीयसवने सु सुष्ठु ओक्यं ओकोनिवासोस्तु भवतु । किंच हे मघवन् धनवन्निंद्र आभगः आभजनीयस्त्वं सुते सुत सोमे इष्टौ यज्ञे बोधि अस्मदीयाः स्तुतीः बुध्यस्व ॥ ९ ॥