हे इन्द्र ते तवायवो मनुष्या अङ्गिरसस्तत्तदा पनन्त। आ सर्वतः पनन्त। स्तूयन्ते। येऽङ्गिरसो गोमन्तमुर्वं सङ्घं पणिभिरपहृतं प्राप्तं तितृत्सान् हिंसितुमैच्छ्न्। तिदेर्जोसार्त्जसुअ समम्तसुअ ;एटुआडागमः। यद्योगादनिघातः। अभ्यस्तस्वरः। ये चाङ्गिरसः सकृत्स्वम् । या सकृत्सूते सा सकृत्सूः। तां सकृत्प्रजातां पुरुपुत्रां बह्वोषधिवनस्पतिरूपपुत्रां सहस्रधारां बहुलकामानामुत्पादयित्रीं बृहतीं विस्तृतां महीं भूमिम् । यद्वा। पुरुपुत्रां बह्वोषधि वनस्पतिरूपपुत्रां सहस्रधारां बहुकामवर्षित्रीं महीं महतीं पूज्यां वा बृहतीं परिमाणरहितां दिवम् । दुधुक्षन् दुदुहुः। ते पनन्तेति सम्बन्धः सकृद्धद्यौरजायतेत्याद्युक्तम्। ऋ. ६-४८-२२॥४॥