दि॒वि स्व॒नो य᳚तते॒ भूम्यो॒पर्य᳚न॒न्तं शुष्म॒मुदि᳚यर्ति भा॒नुना᳚ ।
अ॒भ्रादि᳚व॒ प्र स्त᳚नयन्ति वृ॒ष्टय॒ः सिन्धु॒र्यदेति᳚ वृष॒भो न रोरु᳚वत् ॥
अ॒भ्रादि᳚व॒ प्र स्त᳚नयन्ति वृ॒ष्टय॒ः सिन्धु॒र्यदेति᳚ वृष॒भो न रोरु᳚वत् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
दि॒वि । स्व॒नः । य॒त॒ते॒ । भूम्या᳚ । उ॒परि᳚ । अ॒न॒न्तम् । शुष्म᳚म् । उत् । इ॒य॒र्ति॒ । भा॒नुना᳚ ।
अ॒भ्रात्॑इ᳚व । प्र । स्त॒न॒य॒न्ति॒ । वृ॒ष्टयः᳚ । सिन्धुः᳚ । यत् । एति᳚ । वृ॒ष॒भः । न । रोरु᳚वत् ॥
अ॒भ्रात्॑इ᳚व । प्र । स्त॒न॒य॒न्ति॒ । वृ॒ष्टयः᳚ । सिन्धुः᳚ । यत् । एति᳚ । वृ॒ष॒भः । न । रोरु᳚वत् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
भूम्योपरि भूमेरुपरि प्रवर्तमानः स्वनो दिवि यतते। गच्छ्ति। दिवं प्राप्नोति। सेयं सिन्धुरनन्तमपर्यन्तं शुष्मं वेगं भानुना दीप्तेनोर्मिणोदियर्ति। उद्गमयति।अभ्रादिवान्तरिक्षाद्यथा व्रुष्टयः प्र स्तनयन्ति तद्वदस्याह् शब्दाः प्रादुर्भवन्ति। यद्यदा सिन्धुरियं रोरुवद्भृशं शब्दयन् वृषभो न वृषभ इवैति गच्छति तदैवं भवति॥३॥