म॒न्युरिन्द्रो᳚ म॒न्युरे॒वास᳚ दे॒वो म॒न्युर्होता॒ वरु᳚णो जा॒तवे᳚दाः ।
म॒न्युं विश᳚ ईळते॒ मानु᳚षी॒र्याः पा॒हि नो᳚ मन्यो॒ तप᳚सा स॒जोषा᳚ः ॥
म॒न्युं विश᳚ ईळते॒ मानु᳚षी॒र्याः पा॒हि नो᳚ मन्यो॒ तप᳚सा स॒जोषा᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
म॒न्युः । इन्द्रः᳚ । म॒न्युः । ए॒व । आ॒स॒ । दे॒वः । म॒न्युः । होता᳚ । वरु᳚णः । जा॒त॑वे᳚दाः ।
म॒न्युम् । विशः᳚ । ई॒ळ॒ते॒ । मानु᳚षीः । याः । पा॒हि । नः॒ । म॒न्यो॒ इति᳚ । तप᳚सा । स॒॑जोषाः᳚ ॥
म॒न्युम् । विशः᳚ । ई॒ळ॒ते॒ । मानु᳚षीः । याः । पा॒हि । नः॒ । म॒न्यो॒ इति᳚ । तप᳚सा । स॒॑जोषाः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
आशसनं तूषाधानम्। तज्जान्यवर्णं भवति। विशसनं शिरसि निधीयमानम् । तादृशं दशान्ते निधीयमानमधिविकर्तनं यत्रिधा वासो विकृन्तन्ति। तान्याशसनादीनि वासांस्यवस्थितानि सूर्याय रूपाणि भवन्ति। तानि पश्य। एवं भूतान्याशसनादीनि पुरा सूर्यास्वशरीरे स्थितान्यमङ्गलानि वासांसि विधत्ते। तानि रूपणि सूर्याविद्ब्रह्मातु ब्राह्मन एव तस्माद्वाससः सकाशाच्छुन्धति। अपनयति॥२॥